Ինձ հետաքրքրում է միայն «տխմարությունը»

Ավելի լավ ա` Դանիիլ Խարմսի գրածներից տեղադրեմ գրառմանս մեջ, որ չասեք` էս ինչ անհետաքրքիր գրառում էս արել: Դրա համար էլ կշտապեմ տեղադրել Խարմսի գործերից որևէ մեկը, այնպես որ չասեք` ուր է Խարմսի գրածը, քանի որ պատրաստվում եմ տեղադրել այն` ի պատասխան ձեր հորդորների: Ու այս գրառումն էլ արել եմ ոչ թե նրա համար, որ ես եմ ցանկացել, այլ ` դուք` ինչպես երևում է վերը նշված տողերից:

Բայց չէի ուզի շտապել, ոչ թե նրա համար, որ դուք ստիպում եք տեղադրել Խարմսի գործերից, և այն էլ իսկույն, այլ ուղղակի` չեմ սիրում շտապողականություն: Հուսով եմ` կկարդաք այս գրառումը, որի մեջ տեղադրել եմ Խարմսի գործերից` ինչպես որ ստիպեցիք: Ես էլ փորձել եմ թարգմանել մի էրկու գործ (շատ չքննադատեք), որ չասեք … etc.

Երկնագույն Տետրակ N10

Կար կարմրահեր մի մարդ, ով չուներ աչքեր ու ականջներ: Նա չուներ և մազեր, այնպես որ կարմրահեր նրան անվանում էին պայմանականորեն:

Խոսել չէր կարողանում, քանի որ բերան չուներ: Քիթ նույնպես չուներ:

Նա նույնիսկ ձեռ ու ոտ չուներ: Եվ փոր էլ չուներ, և մեջք էլ չուներ, և ողնաշար էլ չուներ, և ոչ մի փորոտիք էլ չուներ: Ոչինչ չուներ: Այնպես որ, անհասկանալի է` ում մասին է խոսքը:

Ավելի լավ է մենք նրա մասին այլևս  չխոսենք:

Ընկնող պառավները

Մի պառավ չափազանց հետաքրքրությունից դուրս ընկավ պատուհանից, ընկավ ու ջարդուփշուր եղավ:

Պատուհանից դուրս նայեց մեկ այլ պառավ և սկեց նայել ջարդուփշուր եղածին, սակայն չափազանց հետաքրքրությունից նույնպես դուրս ընկավ պատուհանից, ընկավ ու ջարդուփշուր եղավ:

Հետո պատուհանից դուրս ընկավ երրորդ պառավը, հետո չորրորդը, հետո հինգերորդը:

Երբ որ ընկավ վեցերորդ պառավը, ինձ հոգնեցրեց նրանց դիտելը, և ես գնացի Մելցևյան շուկա, որտեղ, ասում են, ինչ-որ մի կույրի նվիրել են գործած շալ:

ես մեկն էլ թարգմանեմ, ու գնամ քնեմ, որ չասեք …

Դեպք Պետրակովի հետ

Մի անգամ Պետրակովը ցանկանում էր քնել, սակայն պառկեց անկողնու կողքին: Նա այնպես ընկավ գետնին, որ պառկած է հատակին ու չի կարողանում կանգնել:

Պետրակովը հավաքեց վերջին ուժերը և չորեքթաթ կանգնեց: Իսկ ուժերը նրան լքել էին, և նա կրկին ընկավ փորի վրա ու պառկած է:

Պետրակովը պառկած էր հատակին մոտ հինգ ժամ: Սկզբում հենց այնպես էր պառկած, իսկ հետո քնեց:

Երազը վերականգնեց Պետրակովի ուժերը: Նա արթնացավ բացարձակապես առողջ: Կանգնեց, անցավ սենյակով մեկ ու զգուշորեն պառկեց մահճակալին: <<Այ հիմա,_մտածեց,_հիմա կքնեմ >>: Իսկ քնելու ցանկություն այլևս չկա: Շուռումուռ է գալիս Պետրակովը մի կողքից մյուսը, և ոչ մի կերպ չի կարողանում քնել:

Այսքան բան:

Բայց էս մեկը ավելի տխմար, աբսուրդ ու անհեթեթ ա էէէ…

Կապ. Փիլիսոփա

1.Գրում եմ Ձեզ ի պատասխան Ձեր նամակի, որը Դուք պատրաստվում եք գրել ինձ ի պատասխան իմ նամակի, որը գրել եմ Ձեզ: 2. Մի ջութակահար մագնիս էր գնել իր համար և տանում էր այն տուն: Ճանապարհին ջութակահարի վրա հարձակվեցին խուլիգանները և գլխարկը գլխից թռցրին: Քամին որսաց գլխարկը և տարավ այն փողոցով: 3. Ջութակահարը մագնիսը վայր դրեց և վազեց գլխարկի ետևից: Գլխարկը ազոտաթթվով ջրափոսն էր ընկել և այնտեղ քայքայվել: 4. Իսկ խուլիգաններն այդ ընթացքում հափշտակեցին մագնիսը և անհետացան: 5. Ջութակահարը տուն դարձավ առանց  վերարկուի և գլխարկի, քանի որ գլխարկը ազոտաթթվի մեջ քայքայվել էր, և ջութակահարը իր գլխարկի կորստից վշտացած, վերարկուն մոռացավ տրամվայում: 6. Այդ տրամվայի կոնդուկտորը տարավ վերարկուն հնոտիաշուկա և փոխանակեց այն թթվասերի, կորկոտի և լոլիկի հետ: 7. Կոնդուկտորի աները լոլիկից գերհագեցավ ու մեռավ: Կոնդուկտորի աներոջ դին դրեցին դիարան, բայց հետո այն շփոթեցին և կոնդուկտորի աներոջ փոխարեն թաղեցին ինչ-որ պառավի: 8. Պառավի գերեզմանի վրա սպիտակ սյուն դրեցին` Անտոն Սերգեևիչ Կոնդրատև մակագրությամբ: 9. Տասնմեկ տարի անց այդ սյունը որդերը կրծոտեցին և այն ընկավ: Իսկ գերեզմանոցի պահակը սղոցեց այդ սյունը 4 մասի և վառեց այն իր սալօջախում: Իսկ գերեզմանոցի պահակի կինը այդ կրակի վրա ծաղկակաղամբից ապուր պատրաստեց: 10. Բայց, երբ ապուրն արդեն պատրաստ էր, պատից ժամացույցն ընկավ հենց այդ ապուրով ամանի մեջ: Ժամացույցն ապուրից հանեցին, բայց ժամացույցի մեջ փայտոջիլներ կային և հիմա նրանք ապուրի մեջ հայտնվեցին: Ապուրը տվեցին մուրացիկ Տիմոֆեյին: 11. Մուրացիկ Տիմոֆեյը կերավ փայտոջիլներով ապուրը և պատմեց աղքատ Նիկոլային գերեզմանոցի պահակի բարության մասին: 12. Հաջորդ օրը աղքատ Նիկոլայը եկավ գերեզմանոցի պահակի մոտ և սկսեց ողորմություն խնդրել: Բայց գերեզմանոցի պահակը ոչինչ չտվեց աղքատ Նիկոլային և վռնդեց նրան: 13. Մուրացիկ Նիկոլայը շատ զայրացավ և վառեց գերեզմանոցի պահակի տունը: 14. Կրակը տնից անցավ եկեղեցի և եկեղեցին այրվեց: 15. Երկարաձիգ քննություն գնաց, բայց հրդեհի պատճառը պարզել չհաջողվեց: 16. Այն տեղում, ուր եկեղեցին էր, ակումբ սարքեցին, և ակումբի բացման օրը կազմակերպեցին համերգ, որում հանդես եկավ ջութակահարը, ով 14 տարի դրանից առաջ կորցրել էր իր վերարկուն: 17. Իսկ ունկնդիրների մեջ նստած էր որդին այդ խուլիգաններից մեկի, ովքեր 14 տարի առաջ թռցրել էին այդ ջութակահարի գլխարկը: 18. Այդ համերգից հետո նրանք տուն գնացին նույն տրամվայով: Սակայն նրանց ետևից եկող տրամվայում վագոնավարը հենց նույն կոնդուկտորն էր, ով մի ժամանակ հնոտիաշուկայում ծախել էր ջութակահարի վերարկուն: 19. Եվ ահա նրանք ընթանում են ուշ երեկոյան քաղաքով. առջևից` ջութակահարն ու խուլիգանի որդին, և նրանց հետևից` վագոնավարը` երբեմնի կոնդուկտորը: 20. Նրանք գնում են և չգիտեն, թե ինչ կապ կա իրենց միջև և չեն իմանա այդ մինչ ի մահ:

Հ.Գ. Շնորհակալություն, որ ժամանակ տրամադրեցիք: Չնայած` ինչի՞ մասին է խոսքը, չէ որ դուք ստիպեցիք անել այս գրառումը: Գնամ. բաստուրմեն սառավ:

Ինչո՞ւ են մարդիկ ընդհանրապես ուսումնասիրում ամեոբաներին: Չեմ հասկանում, դա ինքդ քեզ ճանաչելու համա՞ր է:

Բոբոլը պարզ տղա է` համարյա հողաթափիկ ինֆուզորիա:

Բոբոլն էլ պրոբլեմներ ունի, մտածելու, ստեղծելու, իր առաջ ծառացած խնդիրները լուծելու անհրաժեշտություն. ինքը պիտի ծառայությունից հետո իր տունը վերանորոգի: Երևի հետո էլի նոր խնդիրներ կառաջանան` դրանք լուծելու անհրաժեշտությամբ:

Բոբոլը լավ տղա է: Ասենք` բոլոր երեխաներն էլ լավն են, անմեղ ու անսխալական: Երևի իր անմեղությունն էլ առիթն է շրջապատի ատելության:

Բոբոլը կյանքում վատ բան չի մտածել: Ինքը երբեք չի մտածել:

Բոբոլը քնելուց նույնիսկ չի խռռացնում, միայն քնի մեջ խոսում է` ճիշտ երեխայի պես, որն առօրյան տեղափոխում է երազների աշխարհ և փորձում այդ աշխարհում գտնել իր հարցերի պատասխանները:

Բոբոլը նվիրված է. նվիված է իր հոտին, իր հովվին, իրեն ուղղություն տվող շներին:

Բոբոլը բարի տղա է: Նա գրկում է իր որովայնը,. օրորում իր օրգանիզմում գտնվող բակտերիաներին, նույնիս իրեն շարունակ անհանգստացնող փորի ճիճվին:

Բոբոլը երջանիկ տղա է: Նա երբեք չի մտածել երջանկության մասին, երբեք չի արել քայլեր` դրան հասնելու: Նա չգիտի` ինչ է երջանկությունը ու հենց դրանով էլ երջանիկ է: այդ ամենը դատարկ բաներ են:

Բոբոլը կրքոտ է. այդքան կիրք նվիրաբերել կարտոֆիլ մաքրելուն, և կամ ինքնամոռաց պարել, երբ Թագուհին դեռ հարիսա է եփում` նույիսկ պատկերացնելն անհնար է: սակայն նա, ցավոք, իրենը չի համարում ԱՐԻԱԿԱՆ ՍԵՔՍԻ գաղափարակիրը:

Բոբոլը հասնող տղա է: Միայն մեկ անգամ Ախտագռադից Երևան տանող ավտոբուսին չի հասել:

Բոբոլը լուրջ տղա է: Միայն նրա հետ կարելի է անվերջ խոսել. ասենք` բոլորս էլ ինքներս մեզ հետ անվերջ խոսում ենք, կամ` պատի:

Բոբոլը շատ հետաքրքիր տղա է: Նրանով են հետաքրքրված ճապոնացի գիտնականները: Նրա հետ երբեք չես ձանձրանա: Վերջերս շատ լավ սերտել է <<նստիր>>, <<Պառկիր>> և <<սիկտիր>> հրամանները:

Բոբոլը բոլորիցս լավն է: Նա նույնիսկ իմ ցինիզմից չի վիրավորվում: Նա նույնիսկ Պատերազմում չի վիրավորվում:

Բոբոլն աստվածային է` անքննելի, բարեգութ, գթասիրտ ու ոտակեր:

Բոբոլն իսկապես ուժեղ է, ավելի ճիշտ ` Բոբոլը Հատկապես ուժեղ է:

Բոբոլին սիրում են բոլոր կանայք` բոյով, թե` նիհար, տղա, թե` աղջիկ:

Բոբոլն է արարիչը այն ամենի, ինչ որ եղել է, կա ու կլինի զուգարանում:

Բոբոլն անպարտելի է: Նա երբեք չի մրցում:

Բոբոլը սիրում է մի օրիորդի, որը, ցավոք, սիրում է իր երրորդ երեխային, գարեջուր և Ժիրինովսկուն:

Բոբոլն ամենուր է` Իմ, քո, հարևան Զառա տոտայի մեջ:

Բոբոլին ոչ ոք չի տեսել. նա գոյություն չունի. հենց դրա համար էլ վախկոտի համբավ ունի:

Բոբոլը միշտ ինքն իրեն համոզում է, որ ինքը եսասեր չէ, կռվում է ինքն իր հետ, համոզում ինքն իրեն, հետո համբուրում հայելին ու հանգիստ քնում` ինքն իր հետ:

Բոբոլը տիրապետում է բացարձակ ճշմատությանը: Նա է կյանքի Բանը (խոսքը), Ճշմարիտ ուղին:

Բոբոլը սրամիտ է, պորճ,  հարբեցող ու դՈՒՍ ընԳած

Բոբոլի համար բոլորը բոբոլ են` անդեմ, անգլխաՎոռ ու ժպտերես:

Հա, մի տեղ էլ Բոբոլը ես եմ, դու ես, մեր հարևան Զառա տոտան:

քանի որ՝ ով ունի, նրան պիտի տրուի եւ ունեցածը պիտի աւելացուի, իսկ ով չունի, նրանից ունեցածն էլ պիտի վերցուի։

ՄԱՏԹԷՈՍ 25:29

Իրականում ամեն ինչ բավական հեշտ է: Այնքան հեշտ, որ մեզանից ոչ ոք (գրեթե) չի էլ պատկերացնում:

Եվ խոսք ամենևին էլ չի գնում խնայելու մասին, խոսք չկա այլևայլ մեթոդներ օգտագործել: Նույնիսկ պետք չէ կարդալ Նապոլեոն Հիլլի գրքերը (չխառնել այ էս Նապոլեոնի հետ):

Այստեղ անպիտան են տնտեսագիտությունը, հաշվապահությունը etc.

Այս նոր մեթոդը ընկղմված է ընդամենը մեկ նախադասության մեջ: Պատկերացնո՞ւմ եք, այսքան ժամանակ դուք կույր եք եղել, իսկ հիմա, ընդամենը մեկ ձևակերպումը կփոխի ձեր կյանք: Ընդամենը տասը քայլ դեպի ԱԶԱՏՈՒԹՅՈՒՆ, ՓՈՂ, ԻՇԽԱՆՈՒԹՅՈՒՆ: Մեթոդը մշակվել է դարերի ընթացքում, այն անցել է պատմության բովով, դիմացել ցանկացած փորձարկումներին: Դրա մասին գիտեն միայն աշխարհի տերերը` ամենահարուստ ու զորեղ մարդիկ, և շատ շուտով դրա մասին կիմանաք նաև դուք:

Հենց սկզբից էլ ասեմ, որ այդքան էլ հեշտ չի լինելու

Լավ, ձեր համբերությունը չչարաշահելու համար բացում եմ այդ ճշմատտությունը

ԱՆՀՐԱԺԵՇՏ Է ՀԵՐԹՈՎ ԽԱԽՏԵԼ ՏԱՍԸ ՊԱՏՎԻՐԱՆՆԵՐԸ

Այսքան բան, ընդամենը…

Ու պետք է սկսել ամենահաճելիից` շնությունից…

Իմացե’ք, ՆՐԱՆՔ (գիտեք էլի` ով` ԻՐԱՆՔ) չեն ուզում, որ մենք իմանանք սրա մասին

Հ.Գ. Մեթոդը ոչ մեկին էլ խորհուրդ չեմ տալիս :Ճ

«Մի՛ կարծէք, թէ եկայ խաղաղութիւն հաստատելու երկրի վրայ. չեկայ հաստատելու խաղաղութիւն, այլ՝ սուր.

ՄԱՏԹԷՈՍ 10:34

Սկզբում ուզում էի գրել` Ծնավ և լաց եղավ` ինչպես բոլոր երեխաները, հետո ասի կարող ա ԻՐԱ համար էտ շատ մահկանացուոտ կլինի:

Ամեն դեպքում բոլորիս աՇքը լուս լինի: Թող էս ազիզ օրով իրար լավ տենանք, ասեմ ավելին, երբ տենանք, հանդիպենք:

Հուսանք որ ձկան դարաշրջանը կավարտվի, ու Ջրհոսի դարաշրջանում լիքը լավ բան կլինի,

առաջարկում եմ դիտել ժամանակի ոգու ֆիլմի այս հատվածը

տաաա~շիիիի~

Ծալը պակաս, անլվա, բառռադի, չլըըփ-չլըփ(ցանկացած ձև), չափալախ, չափալախ, քացով մեՇկին, զռռռռռը

1000 սերիաանոց հայկական ֆիլմի սցենար

Իրապես, մեր ամեն դժբախտության պատճառը Արիական սեքսի բացակայությունն ա` իր ամեն դրսևորումներով: Դրա մասին մի քիչ գրել էի:

Ազգիս(շատ բարձր հնչեց), ժողովրդիս ինքնալուծարման գործընթացը արդեն սկսվել է: Ու հաստատ դրա պատճառը դժվար ապրուստը չէ, այլ արտագաղթը ու մեր տրանսլիտ մտածելակերպը: Չխորանամ, որ ազգի կարևորագույն հատկորոշիչը (կամ միակ) լեզուն է, այլ ոչ թե աստվածները, գենը կամ ասենք միասնական գաղափարախոսությունը (բայց դրա մասին չէր խոսքը):

Չխորանանք, թե ինչքանով է Դիանա Գրիգորյան միասնական կերպարը (իր անձի դեմ բացարձակ բան չունեմ, Դժվար ապրուստն էլ նայում եմ, Իմ Մեծ Չաղ Հայկական Հասանիքն էլ) ազդում մեր դեգրադացմանը:

Նրա հետ հայցազրույցներից մեկում (մոռացել եմ որտեղ, դրա համար հղումը չեմ դնում) Դիանան ասում է, որ ով չի ուզում սերիալներ նայի, թող չնայի: Թվում է` նորմալ պատասխան է, ու էլ հարց չպիտի առաջանա: Այո, ինքնատիրապետումը չկորցրած ցանկացած մարդ կարող է զրկել իրան այդ “հաճույքից”: Բայց ի՞նչ կասեք մեզ` ինքնատիրապետումը կորցրածներիս, հեռուստաէկրաններին կառչողներիս, հեռուստատեսային թմրանյութը օգտագործողներիս, այդ աղբը կուլ տվողներիս: Կարծեմ, եթե ցանկացած կենդանու երկար ժամանակ սոված թողնես, նա կսկսի ցանկած բան ուտել, նույնիսկ հանիբալիզմի դրևորումներ առաջ կգան: Հիմա մենք էլ մի տեսակ էտ վիճակում ենք` ինչ հորդում է էկրաններից, դրանով էլ սնվում ենք: Ու ստեղ ես հիշեցի Մարկեսին ու իր Գնդապետին, ում ոչ ոք չէր գրում: Էտ գորՁի վերջին տողերը անպայման պիտի մեջբերեմ.

_Իսկ ի՞նչ մենք պետք է ուտենք այս ամբողջ ընթացքում,_ Կինը բռնեց Գնդապետի շապիկից ու թափահարեց,_ Ասա’, ի՞նչ պետք է ուտենք:

Գնդապետին պահանջվեց ապրել յոթանասունհինգ տարի` ուղիղ յոթանասունհինգ տարի, որպեսզի հասնի այս ակնթարթին: Եվ նաև իրեն անհաղթ զգաց, երբ ուղիղ ու պարզ պատասխանեց.

_ ՔԱՔ:

Այնպես որ, Կե’ցցե հրաժարումը

Հ.Գ. Էս վիդեոն էլ քցել եմ, որ ազգովի վայելենք ;Ճ (lav asi?)

Я не дура, я блондинка.

Ксения Собчак 

Էս , ներողություն արտահայտությանս համար, աղջիկը մեկ-մեկ ոնց ա դզզում: Մեկ մեկ ուզում էս բոլոր կանանց մեղքերը բարդես իրա վրա ու հետո ներում շնորհես: Տենաս հայկական Ջուսը կարար սրա նման համ շողշողուն լիներ, համ էլ սենց կայֆոտ ելույթներ ունենար քաղաքացիական շարժման ամբիոններից:

Արա դե ճիշտ ա էլի, որ ընտանիքից ա ամեն ինչ գալի: Սրա ԱՏԵՑԸ ով լինի, որ ինքն էլ սենց չկարանա խոսել: Վոբշմ ապրի Սոբչակը, լավ բալիկ ա (խոսք ամենևին էլ  ԼԱՎ ԲԱԼԱյի մասին չի):

Նայե՞նք ելույթը

տեղին հայհոյանքը  անտեղի պաչպռոշտից լավ է

Մի կանադահայ ծառայակից ընկեր մի օր ինձ բիթի քցեց.

_Ախպեր, _ասեց,_ որ տղեն տղուն քֆրտում ա, գոնե իրա քֆրտածը պատկերացնում ա՞:

Խոսքը, անշուշտ սեռական բնույթի հայհոյանքների մասին էր: Էտ օրվանից մոտս ամեն մի լսած հայհոյանքի ժամանակ անդադար սրտխառնոց ա առաջանում:

Ու, կարծեմ հայերենում ընդհամենը երկու հայհոյանք կա` ՀԱԱԱ~յն ու ՀՈՈՈ~Յը, երկուսն էլ ձայնարկություն: Վերջիններն  էլ անասուններին կանչելու միջոցներ են: Տրամաբանական է, որ հայհոյանքի իմաստը վիրավորանք հասցնելն է, տվյալ դեպքում` մարդուն անասունի հետ համեմատելը: Այ սեռական բնույթի հայհոյանքները կարծեմ մեր մշակույթ ներմուծվել են (ինչպես ցակացած աղտոտ երևույթ) թուրքական և այլ գրավումների պատճառով: Նմանատիպ Սոդոմ-Գոմորական  երևույթները միշտ էլ արատավորել են մեր ԱՐԻԱԿԱՆ ՍԵՔՍը:

Մենք հիմա էլ ենք արատավորում Արիական սեքսը: Եթե ուշադիր լինեք մեր ժամանակակից երգերից, հեռուստատեսային հաղորդումներին և, կարելի է ասել` ամենուր, կտեսնենք, որ այստեղ արդեն սերը մի տեսակ լացելու ու տանջվելու բան ա դառել: Իսկ առաջ սերը անսահման էր` դեզերի մեջ, երկնքի տակ: ու ստեղ Քուչակը մտավ.

— Քո ծոցդ է ճերմակ տաճար, քո ծծերդ է կանթեղ ի վառ.
Երթամ ես ժամկոչ ըլլամ, գամ լինիմ տաճրիդ լուսարար։
— Գնա՛, ծո տղա՛ տխմար, չի վայլես տաճրիս լուսարար,
Երթաս ղուն խաղով լինաս ու թողուս տաճարս ի խավար։

Հոգեբանները պարզել են, որ նյարդային հանգստության համար 1 օրվա մեջ կամ պետք է 7 հոգու գրկես, կամ 1ին ծեծես ու հայհոյես:

Էնպես որ,  ՀՈ~Յ Պարոննե’ր

Հ.Գ. Վ. Սահակյանն էլ ի կայքով էլի մեր սրտից ա խոսում, ու էլի, ներառյալ մենք, ոչ ոք իր վրա ոչինչ չի վերցնում

C’est_la_vie