Author: Zhirayr Avetisyan

  • Ինդուստրիալ հորովել

    Հո, հորովել, հո, հո, հո, հորովել,
    Լուսը բացվեց, բարին բացվեց,
    Հո, հաստոց ջան, հորովել, հո, հաստոց ջան,
    Քաշիր, քաշիր, ժեշտիդ մատաղ,
    Հորի լորի, լորո, լորի լորի հորովել, հո,
    Հորովել հո:

    Լավ աշխատրիր, գործդ արա, հաստոց ջան, ընկեր ջան,
    Հո, հորովել, հորի լորի, լորո լորի հորովել,
    Հորի լորի, լորո լորի ջան:

    Ճռա, Ճռա, ժեշտիդ մատաղ, հաստոց ջան, ընկեր ջան,
    Հո, հորովել, հորի լորի, լորո լրոի հորովել,
    Հորի լորի, լորո լորի ջան:

    Ապրանքն ինձի, նյութերը` քեզ, հաստոց ջան, ընկեր ջան,
    Հո, հորովել, հորի լորի, լորո լորի հորովել,
    Հորի լորի, լորո լորի ջան:

    Հոշ (ատամնանիվները լռվում են, բարվորը վերացնում է թերությունն ու շարունակում)

    Հորի լորի, լորո լորի ջան:

  • 1 անձև-իմաստավոր, 1 անձև-անիմաստ, 1 ձևավոր-իմաստավոր, 1 ձևավոր-անիմաստ երկտողեր

    Ջուջունգա, ջուջունգա, Զի կետ,

    Ու անցյալդ կտրվեց:

    Աֆլան գուդի,սալալա,

    մեջը բացեց, գիլինյու:

    Ազատություն, եղբայրություն ու հավասարություն,

    ՈՒ այդ ամենի վրա` իշխանություն:

    Սիբաստյոլ գա, գուտյուշքար,

    Ալմաստափոր` խուդուրբար:

  • Գործարանում կլեյ էր թափվել

    kley, sosindz

    Հե՜յ, հո՜, տանը մարդ չկա,

    Ո՛չ միս, ո՛չ խմիչք և ոչ էլ փո՛ղ ունեմ,

    Բայց ես դեռ պիտի ամուսնանամ,

    Հե՜յ, հո՜, տանը մարդ չկա:

    Սուրբ Ծննդյան Տոների Երգ

    Hoopsa, boyaboy, hoopsa! Hoopsa, hoyaboy, hoopsa! Hoopsa, boyaboy, hoopsa.

    ՈՒլիսես, Ջ.Ջոյս

    Տզզ: Լսվում է ընդմիջումը ազդարարող զանգի ձայնը: Արդեն հինգը րոպե է` բանվորները փախել են գործից, շարվել մեքսիկական թաքո վաճառող մեքենայի մոտ ու պատվերներ են անում:

    Առավոտյան երկու տակառ թունդ բուրող սոսինձ ենք ստացել` ներքին սպառման համար: Մարիոն ստորագրել է ու վերցրել ստացականի պատճեն: Տակառների տեղադրման ժամանակ երկաթե տակառներից մեկի տակը ծակվել է, ու սոսինձը սկսել է հոսել: Մինչ բանվորները անհասկանալի մսից պատրաստված թաքո էին ծամում, սոսինձը դանդաղ ու հաճելիորոն սղոսկվում էր գործարանի տարածք:

    Տզզ: Ընդմիջումն ավարտվեց: Բոլորը միձայն հայհոյեցին ընդմիջման ազդանշանի հորինողին ու անցան գործի: Սկսում են հոտոտել: Պլաստմասի ու փայտի փոշու սովորական դարձած հոտը խախտվել էր: Մեր շնչելու ճաշացանկում մի նոր բաղադրիչ էր ավելացել` մի նոր ուրվական: Շնչում են` առանց արտաշնչելու: Հետո էլի են շնչում, ավելի ուշ` էլի, ու էլի` առանց արտաշնչելու: Լուպիտան սենյորա Բլանկային շշնջում է, որ  զգում է, թե ինչպես են նեղանում սեփական քներակները: Սրտի աշխատանքը սկսվում է լսվել վզից:

    Եզեկիելը շրթունքի վերևի աջ մասը բարձրացնում է վերև ու հպարտորեն ցուցադրում ոսկյա շապիկով ատամը. կիսով չափ ծիծաղում է, կամ քմծիծաղում:

    _ Ինչ կա, արա՜,_ Սալվադորական պուպուսը (ուտելիք է) դեռ բերանին բղավում է Ցեզարը,_ Ոռի ա՜,_ շարունակում է` ինքն իրեն պատասխանելով: Տասնհինգ տարվա ընթացքում այդքան հայերի հետ աշխատելով հանդերձ` Ցեզարի սովորած հայերեն միակ արտահայտություններն էին դրանք. վերջինն էլ վերջերս ես եմ սովորեցրել:

    Եզեկիելը շրթունքի ներքևի ձախ մասն է իջացնում ներքև, ամոթով ցուցադրում բացակայող ատամն ու էլի ծիծաղում:

    Կլեյը սողում է գործարանի հատակով: Բաց դարպասներից փչող Կալիֆորնիական քամին էլ ավելի է տարածում սոսնձի բուրմունքը: Սենյորա Բլանկան  Լուպեյին շշնջում է, որ իր քներակներն էլ են սկսել նեղանալ:

    Ու սկսվում է մուզիկան. պարա բայլար լա բամբա, պա տի պա միյա, այ առիվա՜, առիվա՜:

    Ստեփանավանցի Համոն աչքերը չռում է պարող Սյուզիի  ամերկացած հետույքին. Համոյի աչքերում Մաքդոնալդսի հավի տոտիկները լավ էլ պարում են, շխկշխկում: Աստղաֆիզիկ Կառլենը սրում է իր ուղեղն ու հասցնում հասկանալ, որ կլեյը սկսել է իր գործը: Տոքսիկաման Կոկոն արդեն Բարձրերում է. հարազատ բուրմունքը լավ է նստել քթին:

    Ու սկսում են խժժալ. պհեհե, հահահայ, դզզ, դռռ-դռռ: Բոլորի ականջներում սեփական սրտի թակոցները պահում են ռիթմը. այ առիվա՜, առիվա՜:

    Կից գրասենկյակից դեպի գործարան է վազում աշխղեկ Վասակը: Խառնված նայում է շուրջ բոլորը. _արյա՜, ես թքի, շեֆին ի՞նջ եմ ասելու,_ մի պահ մտահոգվում է, իսկ հաջորդ վարկյանին կլեյը ուղեղին հանգստություն է պարգևում: Ես էլ եմ օֆիսից դուրս գալիս, ուր գորՁերով էի մտել, ու միանգամից նկատում պատանեկան տարիներիս սիրելի բուրմունքը, որն ամենևին էլ շենքի տակի հացի փռից եկող բուրմունքը չէր: Լուպեն ու սենյորա Բլանկան շխկշխկացնում են հետույքները, Ստեփանավանցի Համոն հետևում է նաև նրանց:

    Մարիոն հիշել է, որ այս շաբաթ հիսուն դոլլար պետք է ուղարկի Մեքսիկայում բնակվող իր դստրիկին, բայց քանի որ իր բոյֆրենդը հիմա նեղության մեջ է, իր նախկին կինն ու երեխան կսպասեն:

    Գործարանի ամենանուրբ աղջիկը` սինյորիտա Նեգրան, աչքը գցել է ամենածեր բանվոր գվատեմալացի Սամիի վրա: Սամին կանացիորեն հետադարձ ժպտում է Նեգրային: Նայում եմ ժամացույցիս. հինգ վարկյան անցավ` կես ժամի պես: Սինյորիտա Նեգրան, գործարանի ուղիղ մեջտեղում, շխկացնում է Սամիին: Հետո Սամին է շխկացնում, հետո էլի Նեգրան: “Այ քեզ Արիական Սեքս”,_ մտածում եմ:

    Դժգոհ բանվորներից երկուսը մոտենում են աշխղեկ Վասակի գրասենյակի դռան մոտ, ու շխկացնում են դուռը: Հետո էլի են շխկացնում: Մի հատ էլ են շխկացնում: Չեն հոգնում, մի հատ էլ են շխկացնում, հետո այնքան են շխկացնում, որ դուռը շրխկալեն պոկվում ու ընկնում է հատակին: Նեգրան Սամիին է շխկացնում: Սամիին Նեգրային է շխկացնում: Դժգոհ բանվորները էլ շխկացնելու դուռ չունեն. շխկացնում են մեկմեկու:

    Տեքսասցի հիսպանիկ Հավիերը դինջ նստել է անկյունում: Նրա մտքերն են շխկշխկում: Պատրաստվում է մոր թաղման արարողությանը. երևի մի ինը ամսից կմեռնի. գերեզմանատեղը` երեք հազար դոլլար, թաղման արարողությունը մի հազար հինգ, ergo մինիմումը մի հինգ հազար պետք ա. եթե Մարիոյի գեշ ու բազմազավակ քրոջ տանը մի ինը-տասը ամիս ձրի ապրի, մերը կարա հանգիստ մեռնի: Կլեյը էլ ավելի է խառնում Հավիերի մտքերը. չինգա տու մադրե ,Հավիե՛ր,_ մայր են քրֆում գոյություն չունեցող անցորդները:

    _  Հե՜յ, Ինչ կա, արա՜,_ պուպուսը դեռ բերանին ինձ է կանչում Ցեզարը:

    _ Նադա, պինչե սերոտա(Բան չէ, անառակ “մեծ Զրո”(այդպես են Մեքսիկացիները անվանում Սալվադորցիներին` թշնամանքի պատճառով)),_ պատասխանում եմ ես ու շատ պատահական թքում Վասակի դեմքին: Վասակը հանում է իր թքոտված ակնոցը, ժպտում, ուսերը թոթվում ու շարժվում դեպի իր գրասենյակը: Մեկմեկու շխկացնող դժգոհ բանվորները տեսնում են Վասակին ու սկսում շխկացնել նրան: Գործարանի կենտրոնում Նեգրան շխկացնում է Սամիին, Սամին` Նեգրաին, Բոլորն ուրախ են, բացի Հավիերից.” Ա՜խ, եթե մերս մի տասը տարի ուշ մեռնե՜ր, ես էս հավաքածս փողը ծովափում կծախսեի, ախր ես օվկիանոսը մինչ օրս չեմ տեսել. պուտա մադրե, պուտա մադրե:

     _Աս ի՞նչ բան է,_խառնված ներս է մտնում Պեյրութահայ գործարանատերը: Չի հասցնում մի բան ասել, և կլեյ խփում է գլխին, ընկնում է, գլուխը խփում գետնին, արնահոսում ու մեռնում: Տոքսիկաման Կոկոն տեսնում է այս ամենը, մոտենում է դիակին և սկսում լիզել գետնով հոսացող արյունը:   Ինժեներ Չժաո Նին մոտենում է կռացած Կոկոյին, ոտքը դնում վերջինիս մեջքին, գոտին հանում ու սկսում է դաղել Կոկոյի հետույքը: Նեգրան շխկացնում է Սամիին, Սամին` Նեգրային, բոլորը ուրախ են, բացի` Հավիերից. պուտա մադրե, պուտա մադրե:

    Ես էլ եմ ուրախ, բայց շշմած եմ. կուդա կածիցա ռուս` մատուշկա նաշա,_մտածում եմ, ու այս անգամ ոչ պատահական թքում Վասակի դեմքին:

    Տզզ: Աշխատանքային օրն ավարտվեց: Բոլորը հագնվում են, ու գնում տուն: Պեյրութցի գործարանատերը լափում է սեփական արյունը, վերակենդանանում ու գնում տուն` ուրիշի:Նեգրան չի շխկացնում Սամիին, Սամին` Նեգրային, բոլորը ուրախ են, բացի` Հավիերից. պուտա մադրե, պուտա մադրե:

    Տեսնես` ինչո՞ւ որոշ մրջյունների չեն դատափետում ինցեստի համար: Պուտա մադրե, պուտա մադրե:

  • Ցրված բաներ

    Իսկ հետո ուշ կլինի: Իսկ ավելի ուշ` շատ վաղ է: Լուսաբացին լուսինը թաթիկով կանի, քմծիծաղով կդիմավորի արևին, իբր թե, տե’ս, ինչ լինում է, իմ արքայության օրոք է լինում`մարդաստեղծման արարողությունների մեծ մասը: Հետո էլ. հետո էլ խաշից ու բոխկից բխկացողների քանակը կավելանա, ու ամեն ոտակեր իրեն կդասի խաշի արքայության մեջ իշխանների դասին:

    Չէ’, ելակով լի համբույրդ չգերեց ինձ. չխաբեցի’ր: Աչքերդ ծորացին ափերիդ մեջ, թե` տեսե’ք, տեսե’ք, լալի’ս եմ. էլի չխաբեցիր. չխաբնվեցի: Սառը քրտինքն էլ կծորա մարմնովս մեկ` քո համբույրների պես: Քո բալիկն էլ ամենևին ինձ նման չէ:

    Արևին էլ կնայեմ մատների արանքով, ինչպես քո անառակությանը, ինչպես ի’մ անառակությանը: Քո սրտում կլինեմ ոտքի ճկույթի պես` լռիվ անպետք: Բառերս էլ կհոտոտես, կտեսնես, որ բարի է բուրում: Պորտից ներքև էլ ամենինչ կքրտնի. սառը ցնցուղը կլվանա համբույրներդ: I

    _Կբարևեմ, կկծեմ ականջդ, մատներովս կխաղամ բլթակիտ հետ, վզիդ արյան զեղում կպարգևեմ ու դու կթրջվես,_ մոծակն ասաց փղին:

    Տե’ս, ելակը պոչը խաղացնելով` մոտենում է քեզ: Կհարձակվես ու չես խփի: Կմռանչաս` առանց կծելու: Շուրթերովդ կգրկես քեզ մոտեցող ելակն ու վերին ու ստորին թարթիչներդ կբարևեն մեկմեկու:

    Դասարանի վերջում նստող Սաքոյի արած վերջին հիմարությանը ոչ ոք ուշադրություն չի դարձնի: Նա իր գաղտնիքը տապալել էր գետնին ու ոտքերն էր սրբում վրան:Մեր ամենամեծ գաղնիքները միշտ էլ ամենաամոթալի գաղտնիքներն են:

    Քո նախանախկին սերն էլ դուրս կպրծնի սրտիցդ, ինչպես խորխն է փախնում թունդ ծխողի կոկորդից` հազի ժամանակ: Ի. Ինդիրի Գինդի, Մուհատմա Գանդի

    Աղիներիդ գռգռոցից աքաղաղը կարթնանա ու շփոթված` ծուղրուղու կկանչի. ապե’ր, ծուղրուղուի ժամը հիմա չի, ձայնդ կտրի’ր: Դեռ չծնված երեխադ քացով կհարվածի ամուսնուդ մռթին, երբ վերջինս հղիությանդ ականջ դնելիս կլինի: Մուղամաթն ու կլասիկան ուղեղիդ կիսագնդերը կխառնեն իրար, ու աշխարհը էլի կֆսսա~. առանց քեզ էլ կֆսսա~:

    Գլուխը տմբտմբացնելով, քամակը քորելով, քրտնած մեջքը փակելով ու գաղտագողի գազեր հանելով` բիձուկը կմոտենա իր սեփական հնամաշ երթուղային տաքսուն, կպառկի տակը, առանց ձեռնոցի կստուգի ամեն յուղ ու բան, բենզինը կկաթա քթանցքի տակ, կշնչի ու կֆսսա~, կշնչի ու կֆսսա~, ինքն իր երաժշտությունը կլսի թմբկաթաղանթից անդին, կշնչի ու կֆսսա~:

    Այսօր Մալիբույում սպասվում է առանց տեղումների եղանակ: Գեոմագնիսական դաշտը… դաշտը լի է իմ սիրած ծաղիկներով` հազար գլխիկներ, մանր թերթիկներ: Նա էլ երբեք չի խառնվի իրար` զուգարանի թուղթ ման եկողի պես:

    Քո երեխան իմը չէ’, ո’չ էլ ամուսնունդ: Նախանախասիրուցդ մնացած հուշերը գրանցիր բալիկիդ օրագրում, թքոտած ցուցամատով թերթիր այն այնքան, որ թուղթը դեղնի: Դու միշտ էլ բուլկի ավելի շատ ես սիրել, քան թե տրամվայով զբոսանք: Լավն ես, պոնչո’, ուղղակի մի քիչ ինձանից բոյով էիր:

    ից-ից-ից քեզանից

    ին-ին-ին սարի կատարին

    նվիրվում է ծաղիկներին

  • Վալերի Պիլար Մինգուա (Կարմիր) Valerie Pilar Mingua (Red)

    Քո կարմրին մի քիչ կապույտ

    Ու քաղցր կյանքը հաստատ է,

    Շատ որ ուզես, Տերը կտա,

    Է՜հ, լատի՛նա մամասիտա:

    Քո ժպիտին շատ քիչ արցունք

    Ու տան օջախը վառ է:

    Հենց ամուսնուդ վիզը ճտա …

    Է՜հ, լատի՛նա մամասիտա:

    Քո բալեքի տերը դու ես,

    Քո ոտքերն են միան քոնը,

    Ծուռ ճամփեքին սիրտդ գտա,

    Է՜հ, լատի՛նա մամասիտա:

    Քո աչքերին դառը գինի

    Պիտի լցնեն գալոններով,

    Ու թե ծովդ էլ չծփա …

    Է՜հ, լատի՛նա մամասիտա:

    Քո շուրթերին թող որ հանգչեն,

    Թող որ հանգչե՛ն քո շուրթերին,

    Ո՞վ հանգուցված սիրտդ մտավ,

    Է՜հ, լատի՛նա մամասիտա:

    Էլ մի՛ կծկվիր ինքդ քո մեջ,

    Տարիներդ մաշվում են,

    Հա՛, դու նույնն ես, նո՛ւյն չիկիտան,

    Է՜հ, լատի՛նա մամասիտա:

  • վերջում, ամենավերջում, վերնագիր

    ինձ չեն հետաքրքրում

    _Մարիհուանայի ծխի տակ մնացած էս աշխարհը,

    միայն ու միակ ԲԱՐև տալու ցանկությունը,

    դռդռացող հեռախոսազանգերը,

    բարի լինելու ցանկությունը,

    փողը,

    աստված,

    դեպրեսիան,

    փառքը,

    ընդվզումն ու հնազանդությունը,

    սևն ու ծիածանով ներկող դաշտերի ծաղիկները,

    երթուղային տաքսիների քաղաքական որոշումները,

    կիսակույս աղջիկների` չափն անցած շպարը,

    հեղափոխական լոզունգները,

    խաղաղությունն ու կերածդ վերջին բրդուճը,

    գլոբալիզացիան ու երկրագնդի ջերմաստիճանի բարձրացման ահագնացող վտանքը,

    անդագաղ մնացած շրջած սեղանը,

    իմ ազատությունը սահմանափակելու քո ցանկությունը,

    փողոցի կատուներն ու ներվեր քայքայող դանդաղ ինտերնետային կապը,

    ձրի խանդը,

    անլվա մորուքներն ու ազգային գաղափարախոսությունը,

    ինչ-որ բան փոխելու ցանկությունը,

    շների ոռնոցն ու վարդագույն հիպոպոդամ ունենալու երազանքը,

    ձրի աշխատանքն ու հրապարակում չրթող մեր ՄԵԾ ազգը,

    սոցիալական ցանցերն ընկած պատանու ուղեղը,

    ճիչը,

    անկումը,

    սրտխառնոցը,

    մաշված էրոտիկ գրականությունը,

    քելեխդ ուտելու միշտ պատրաստ բարեկամդ,

    ***

    կոռումպացված կառավարությունը,

    կլեյ քաշելու կայֆը,

    միավորված եսիմինչերի կազմակերպությունները,

    իր երեխային վաճառող տավարը,

    ողորմության ձեռք մեկնողը,

    քահանայի զենքերն ու ապարանքները,

    պոռնիկի հավատքը,

    մարսեցիների հաճախակիացող այցելումները,

    գլամուր պահվածքը,

    ժպտացող անատամները,

    նողկանքի հասնող գուրգուրանքները,

    դիսցիպլինան,

    մեր վերջին տանգոն,

    քաղաքը մաքուր պահելու հրամայականը,

    ցեղակրոն ապուշները,

    առաջին կրքոտ հայացքը,

    ավելին իմանալու ձգտումը,

    պոպուլիզմով տառապող ավանակները,

    քեզ լավ մարդ պատկերացնելու ներշնչանքը,

    գոնե մաշնա ունենալու ցանկությունը,

    ընտանեկան ջերմությունը,

    աստվածային ներողամտությունը,

    կրոջդ պատրաստած անհրապույր ապուրը,

    կողակցիդ ճպչպոցը,

    ուսումը,

    սեփական հարսանիքի արարողությունը,

    վերջում քո ասածը պնդելու միտումը,

    մուրացիկ երեխայի ու իր ուռչակ պապայի դրամապանակների քաշի տարբերությունը,

    հին սիրուհու երեխայի առողջությունը,

    տատիկների մահը,

    աշխարհի ստեղծման գաղտնիքը,

    ամեն օր նույն բաճկոնը հագնելու սովորությունը,

    քրտնաջան աշխատանքն ու անկազմակերպ նշանդրեքը,

    զույգ ծաղիկների կենացն ու օղորմաթասը,

    քեզ մաքսիմալ տնավարի ցույց տալու անօգուտ քայլերը

    ***

    Սուրբ ձևացնելու ձգտումդ,

    ամենին օգնելու ցանկությունը,

    վարձու սոցիոլոգիան,

    գնաճն ու աշխատավարձի չարդարացված ավելացումը,

    բետոնի վրա պայքարող կանաչները,

    անհիմն մտքերն ու դրանից բխող անքնությունը,

    աշխատանքային հաջողություններն ու հոգուդ չհագեցող ծարավը,

    անծանոթի երեխայի ժպիտն ու հենց այդ երեխայից ունենալու երազանքդ,

    աղի բացակայությունն ու անաղուհաց հարևանդ,

    հեղափոխության երաժշտությունն ու եկեղեցու ղողանջները,

    անբռնազբոսիկ զբոսաշրջիկն ու վարդակար ներքնազգեստդ,

    կյանքիդ առաջին Ռոմեոն ու վերջին Ջուլիետը,

    Սապֆոյից բարձր դասվելու քո հեռանկարը,

    քեզ սիրել տալու սիզիփոսյան աշխատանքդ,

    բերանդ ավգյան ախոռի վերածումը,

    ընտանիքիդ կողմից գլխիդ կախված քո ամուսնության դամոկլյան սուրը,

    քեզ սիրողի դանայան տակառ սիրտը,

    մեր անիմաստ կռվախնձորը,

    մեր մոտալուտ գորդյան հանգուցալուծումը,

    տակառ գլորելուն և ոչինչ չանելունմիտված իմ գործողությունները,

    Հայր ԵՐԿՆԱՎՈՐԻՆ, թե ՄԱՅՐ ԵՐԿՐԱՎՈՐԻՆ հավատալու մեր տատանումը,

    ագրեսիան,

    էքսպանսիան,

    հանգստացնող օրգազմն ու հենց դրա մառազմը,

    անժամանակ էռեկցիան ու մորաքույրիդ չստացված գալուստը,

    ***

    Խաբեության մոլուցքը,

    ատելության սինդրոմներդ,

    ճենապակյա դիմապատկերդ,

    անտաշ հռհռոցդ,

    կարմրացող սերը,

    դիմացիններին ոտնահարելու գազանային ձգտումը,

    արդեն փոխված, բայց անփոփոխ աշխարհը,

    գիտության վերջին նվաճումները,

    համաշխարհային խելագարությունը,

    սոցկայքերի ոսկեդարը,

    սովորական շփման պակասը,

    իրար կողք լինելու իբր սովորական ցանկությունը,

    թաց ու գազանային շպարը,

    կարմիրի հետ պարը ու

    երկուսիս տանջող վերևում գտնվող Հոպարը, իր Տղան ու էն Ուրվականը, որ շրջում է ջրերի վրայով,

    մշուշում կորած ոզնին ու սատկող արջուկը,

    գիտելիքները,

    բացթողնված լուրջ դասախոսություն,

    ապագան, ու

    ու քո հին ու նոփ-նոր սերերը. _

    ՆԵ “շնչեց” ծխարետը, բղավեց,-

    ԻՆՁ ՉԵՆ ՀԵՏԱՔՐՔՐՈ~ՒՄ:

  • ՆԵ քրտնել է ինքն իր վարքից

    ՆԵ քրտնել է ինքն իր վարքից,

    ՆԵ թարմանալ է ուզում:

    Անապատի լաբիրինթում ՆԵ կորցրել է ՆՈրան:

     

    Ժպտա՛, արև՛, ժամանակդ շատ սուղ է:

    Գորշ ամպիկը փքվեց, փքվեց, ծածկեց արևի կեսը:

    Ժպտա՛, Արև՛, մի՛ նեղացիր, ժամանակդ անսպառ է:

     

    ՆԵ շունչ քաշեց.

    Անապատում անձրևեց:

     

    ՆԵ հույս ունի, թե երկնքից`

    Անձրևի կաթիլի մեջ,

    Իրեն կբերեն ՆՈրան:

     

    Հույսդ կորցրո՛ւ, ՆԵ՛,

    Արև՛, ժպտա՛:

     

    Այս խոտերը ի՞նչ գործ ունեն

    Անապատի մեջտեղում.

    Մոլորվե՞լ են:

  • ՄՈՐՍ համար նվեր

    Քո հիսնամյակին

    Ես կթվարկեմ այն նվերները,

    Որ դու ես տվել, ա՛յ ՄԵ՜Ր:

    Նվեր-կնճիռ, որ զավակն է

    Ե՛վ ժպիտիդ, և՛ արցունքիդ,

    Որ դաճել ես հրաշք դեմքիդ.

    Դա է քո սիրո արդյունքը:

    Նվեր-սպիտակ մազ, որ արդյունքն է

    Քո սպասումի,

    Թե` տղերքս էս ո ՞ւր կորան,

    Ժամը տասն է, հաց չկերան:

    Նվեր-կոպտացած ձեռներ, որ զոհաբերել ես

    Քո նուրբ մատները

    Մեր սպասարկման

    Անպետք գործին:

    Նվեր-հույս, որ ամենինչ

    Լավ կլինի

    Ու

    Նվեր-սեր, որ տալիս ես

    Ու չե՛ս սպասում

    Քո հիսնամյակին

    Բա մե՞ր նվերը.

    Նվեր-կնճիռ, որ դաճեցինք

    Մենք քո դեմքին

    Շատ անտեղի

    Նվեր-սպիտակ մազ, որ շալակել ես

    Մեր ամեն հոգսը

    Ու մենք, անհոգությունից հոգնած,

    Ներկում ենք մազերդ

    Նվեր-կոպտացած ձեռներ, որ կոպտացել են

    Մերի փոխարեն

    Նվեր-հույս, սիրո՛ւն ՄԱՄԱ,

    Մենք քեզ կտանք:

    Նվեր-ժպիտ, պիտի փորձենք

    Քեզ նվիրել

    Իսկ

    Նվեր-սեր, ավելի քան

    Պարտավոր ենք

    Սիրում ենք քեզ, ա՛յ ՄԵ՜Ր, ու

    Շնորհավո՛ր

  • MASTERMIND (մեկ գլուխը լավ է, երկուսը` …)

    erku gluxy aveli lav e

    _Մանկություն, երկինք, գնդակ, ժպիտ, անձրև, կոշիկներ, պատուհան …

    _Ծառն այդ հոգնել է անվերջ ճկվելուց

    _Աշուն էր արդեն, թեթև էին ճյուղերը

    _Լավ են ճռռում չորացած տերևները, երբ բոբիկ ես լինում

    _Գնաց…հետո…գնացին…հետո…գնացինք…

    _Ծառը մենակ մնաց. հոգնել եմ աշունից: Բայց աշունը կապ չունի, մենությունն ամենուր է

    _Հարևանի շունը մեկ տարի է` գռմռում է վրաս. Շո՛ւն, մենք մեկ տարվա ծանոթներ ենք

    _Մեկ տարի, երկու տարի, երեք տարի… հետո կորցնում ես հաշիվդ: Ժամանակը միայն մահվան հետ կապվածություն ունի

    _Տեսնես միաբջիջ ամեոբան սիրելո՞ւց է կիսվում …

    _Հը՞…

    _Հը՜մ …

    _Հաճախ թաց հողի բուրմունքն էլ է ստիպում, որ զգաս ամբողջությունդ` մնալով կիսված …

    _Տեսնես ինչո՞ւ բնության տարբեր տեսակներ իրար հետ սիրով չեն զբաղվում. ծառը` մարդու, ջրիմուռը` պինգվինի …

    _Մանկապարտեզում սերն ուրիշ էր: Մեծերի խաղերը ձանձրացնում են: Մանկապարտեզում պետք չէր հորիզոնական պառկել` սիրելու համար

    _Տեսնես ի՞նչ են մտածում կանայք: Մեքենայիս յուղը չեմ փոխել:

    _Նույն ժամանակ կանայք մտածում են. ինչու՞ ամուսինս մեքենայի յուղը չի փոխել: Խանութից կզանգես, որ ասեմ` ինչ առնես: Երկինքն էսօր սիրուն է: Երևի խնջույք է:

    _Տեսնես ինչ՞ են զգում փայտակեր միջատները: Երևի հոգին կռծելու պես բան է:

    _Հիշողությանս մեջ պատուհաններ են

    _Փակի՛ր դրանք, մրսում եմ:

    _Եթե լինեյի Քրիստոսը: Երկու ժամը մեկ հրաշք կգործեի …

    _Հա՛յր, ազատի՛ր ինձ իմ մեխերից, ոչ թե նրանց` իրենց մեղքերից

    _Դրա համար էլ Քրիստոսը չես: Ցավի վախից առաջացած մարդկային էգոիզմ

    _Քմծիծաղը խուտուտ է տալիս քիթս: Տեսնես Լիբիայի ժողովրդի վիճակն ի՞նչ եղավ

    _Պարտադրված անտարբերությամբ փակվում են աչքերը: Ու նորից պատուհաններ

    _Ասացի` փակի՛ր դրանք, մրսում եմ

    _Նայի՛ր, կրծքերս մեծացել են

    _Էն ընկերոջս ինչո՞ւ չեմ զանգահարում: Վայ, կրծքերդ մեծացել են