Փոխգնդապետին ոչ ոք չի տռում

_Իսկ ի՞նչ մենք պետք է ուտենք այս ամբողջ ընթացքում…

…_ Քաք:

Գնդապետին ոչ ոք չի գրում. Գ. Մարկես

_ Բո*ավարի պռավերկայա՜,_ ննջարան է մտնում վաշտի հերթապահ կրտսեր սերժանտ Դրուիսը,_ Արա՜, հլը սաղդ հելաք արա՜,_”սաղ”-ի մեջ չմտնող շարքային Դրուիսը նույնպես վեր է կենում:Արթնանում են բոլորը, բացի ուգլավիկ, կոչումով ավագ, ծնունդով Տիգրանակերտցի Դրուիսից: Մի հիսուն տոկոսը ձվերն է քորում, քառասուներեք տոկոսը` աչքերը տրորում, Տյուշն էլ փորձում է դզմզել քամակը մտած տռուսիկը:

_Արա՜, կարո՞ղ ա լավ չեք լսում: Թափով հլաք,_ լրացնում է նորանշանակ եֆրեյտոր Շակալ Դրուիսը,_ ըստե դեբիլ մարդ կա՞,_ հարցն ուղղում է բոլորին, բացի ինքն իրենից,_ պատպալկովնիկն ա գալում, պաստռայեննի ա: Լոռի՞, հլը քնա՞ծ ես արա: Որ կամանդիրը քեզ քնած տեսավ, տե՞ր ես:

Կրտսեր սերժանտ Դրուիսը վազում է սպաների սենյակ, որտեղ լռված սաղ գիշեր ուռում էին չաստի լավերը` լիքը վատերի շրջապատում.

_ Տղեք ջան, կամանդիրն ա գալում, շոֆեռը զանգել ա ձեռիս զգուշացրել ա, որ բո*ավարի պաստռայեննի ա անելու: Սաղին քնից հանել եմ, ասի տենամ աֆիցեռսկիյում էլ ով կա. հելնենք տենանք էտ բո*ը ինջ ա ասում:

_ էղավ, ազիզ, աբրիս որ զգուշացրիր. դե սիկտիր,_ շնորհակալություն է հայտնում չաստի սմատրյաշիյ ավագ սերժանտ Դրուիսը,_ արա, չլսա՞ք, ասում ա պաստռայեննիյ ա, հլը թափով հլաք,պադյո՜մ:

Չաստը լռիվ իրար է խառնվել: Թարսի պես այդ օրը կապիտան Դրուիսի հերթապահության օրն է:

_ Արա էտ Ուստավը ո՞ւր ա,_ եֆրեյտոր Դրուիսին է հարցնում կրտսեր սերժանտ Դրուիսը,_ Եֆոն ջան, հլա թռի տես, էտի կարո՞ղ ա կապծյոռկայում տրաքած քնած ա. սաղ գիշեր տղերքը դրան էլ են ուռցրել, որ մասկեն տրաքցնեն,_ Եֆրեյտորը գլխով համաձայնության նշան է տալիս, ու վազում դեպի կապծյոռկա.

_ Պարոն կապիտան, թույլ կտա՞ք

_ Ի՞նջ ա էղել, արա, խի՞ ես լավ տղու քունը հարամ անում,_ Կապիտան Դրուիսի կողմից նման պատասխանը զարմանք է առաջացնում.

_ Հեչ, ուղղակի, կամադիր ջան, կամբատն ա հեսա գալում, պաստռայեննի ա անելու

_ Արա էտի լռիվ գժվել ա՞: Ես ստէ, ավագ սերժանտ Դրուիսը ստէ, իրա սաղ բո*երը ստէ, ինքը առավոտ քշերով պաստռայեննիյ ա՞ անում,_ ֆուռաժկեն դզմդելով դեպի ննջարան է շարժվում կապիտան Դրուիսը._ Արա էս հլը չե՞ք շարվե: Չեմ ջոգում, էս զորքի գլխին տեր չկա՞, մի հատ պաստռայեննի էլ չեք կարում կազմակերպեք: Ո՞ւր ա ավագ սերժանտ Դրուիսը:

_ Ի՞նջ էս ոռդ ճղում, այ պայթած,_ անկյունից գոռում է դեռևս պառկած, ուգլավիկ, կոչումով ավագ, ծնունդով Տիգրանակերտցի Դրուիսը,-_ հեսա կհելնեն էլի,_ պատասխան արձագանք չստանալով` պտտվում է, ադյալը քաշում աչքերին ու էտ վոռնոցի մեջ փորձում քնել:

_Բա դո՞ւ. բա դո՞ւ խի չես պատրաստվում, հեսա կամբատը գալում ա,_ ընթերցողին, այսինքն` քեզ, հարց է ուղղում շարքային Դրուիսը,_ դու էս չաստից չե՞ս,_ ընթերցողը, այսինքն` դու, հարցական դեմքով նայում ես էս տողերին, յանի էս ինչ մի ինտերակտիվ պատմվածք ա, բացասական պատասխան տալիս շարքային Դրուիսին ու շարժվում առաջ` չմոռանալով ևս մեկ անգամ ընթերցել այս պարբերությունը:

_Թափով շարվաք, չաստի երգը, քայլո՜վ մարշ,_ հրամայում է կապիտան Դրուիսը, ու բոլորը, բացի կոչումով ավագ Դրուիսից, ով դեռ քնած է, սկսում են երգել.

_ Ազադ, ազադ, Ազերբեյջա՜ն …

_ Արա բա էս մեր չաստի երգն ա,_ զարմանում է կապիտան Դրուիսը: Բատալիոնը փոխում է իր նախընտրած երգը.

_Արաբո, Արաբո, քաջ ֆիդայապետ … ձուս ուսիդ դրած, այռուծի նման …չքնաղ Գետաշեն..

ԿՊՊ-ի դարպասները բացվում են, կամբատի շովեռը գոնչիկի նման մտնում է չաստ:

_ Վա՜շտ, զգա՛ստ: Պարո՛ն փոխգնդապետ, գումարտա ….

_ Թողնե՛լ,_ փոխգնդապետը վազում է դեպի իր գրասենյակը,_ արա, վեռխս ստեղ եմ թողել, համ էլ գումարտակին ասում էս` վաշտ զգաստ. էշ ես էլի_ դիմում է կապիտանին:

_ Պարոն փոխգնդապետ Դրուիս, էս ի՞նչ խաբար ա: Պաստռայեննիյի հրաման խի՞ էս տվել,_վազելու ընթացքում դիմում է կապիտան Դրուիսը:

_ Արա լավ է՜, սո՛ւս, ինձ էլ զանգին ասին, Գնդոն ա գալիս, ես էլ քաձիս մոտ էի, ափալ-թափալ եկել հասել եմ ստե, պատպալկովնիկի պագոններով վեռխս էլ մոռացել եմ քաձիս տունը: Գոյնյա էն մայոռի պագոններով ֆոռմես ստե ըլնի:

Փոխգնդապետ Դրուիսը գտնում է մայոռի պագոններով հագուստը, սպաների սենյակից առնում մի քանի ժամ առաջ ծխած պլանի հոտը, մռթմռթում ու դուրս գալիս:

Հսկիչ Անցագրային Կետից տապիկով զանգում են, ասում, որ գնդապետ Դրուիսի մեքենան են տեսնում: Փոխգնդապետ Դրուիսը` մայոռի պագոններով, կազմ ու պատրաստ սպասում է գնդապետի ժամանելուն: Զորքն էլ է շարված:

Զորամաս է մտնում Գնդոյի սև քսանչորսը` ծառայողական մեքենան.

_ Արա էս քսանչը ոնց կկոխեյի մորդ ***ն ու մեջը կճռցնեի,_ շարքերում փսփսում է սերժանտ Դրուիսը:

_ Գումարտա՜կ, զգաս…

_ Թողնել պարոն մայոռ ,_ ուսադիրներին ուշադրություն դարձնելով` հեգնում է գնդապետ Դրուիսը

_ Թողնե՜լ,_ հրամայում է փոխգնդապետ Դրուիսը

_ Թողնե՜լ,_ հրամայում է կապիտան Դրուիսը

_ Թողնե՜լ,_ հրամայում է ավագ սերժանտ Դրուիսը

_ Թողնե՜լ,_ հրամայում է կրտսեր սերժանտ Դրուիսը

_ Թողնե՜լ,_ հրամայում է եֆրեյտոր Դրուիսը

_ Թողնե՜լ,_ ճղճղում է շարքային Դրուիսը, և Տյուշը թողնում է: Թողնում ես նաև դու` ընթերցողդ:

Գնդոն շարժվում է դեպի շտաբի շենքը, մի հինգը րոպե հետո դուրս գալիս շտաբից ու հեռանում զորամասից:

_ Արա էս լռիվ դեբիլնոց ա, էս ի՞նջ մի հավայի վալակուդուշ եղավ,_ասում է փոխգնդապետ Դրուիսը, շարժվում է դեպի իր գրասենյակը, թուղթ ու գրիչը վերցնում ու գրում.

” Ես Դրուիս Սարոնի Խանյանն եմ: Ծնվել եմ Մոնղոլիայում: Չինգիս խանի պատվին մեր ազգը կոչվում է Խանյան: Անունս էլ դրել են բրիտանական լեգենդար թագավոր Դրուիսի պատվին, ով Դրուիդների հիմնադիրն էր: Ես էլ մի ուրիշ տեսակ Դրուիդների հիմնադիրն եմ: Այս զորամասում բոլոր նրանք, ովքեր ունեն իմ գերազանց հատկանիշները, ես անվանափոխում եմ նրանց ու անունները դարձնում Դրուիս: Դա մեր զորամասի սովորույթն է: Ահա և իմ ամբողջ կենսագրությունը: Հա մեկ էլ ես ՆԱՏՕվսկի բատինկեք ունեմ:”

Զորամասը հանդարտվում է: Շարքային Դրուիսը մի վերջին անգամ այնպես ուժեղ է գոռում “Թողնել”, որ կոկորդը պատռվում է ու նրան տեղափոխում են սուր վարակիչ հիվանդությունների հոսպիտալ:

Իսկ հիմա վերնագրի մասին: Դու դեռ այստե՞ղ ես. հա քո հետ եմ, ընթերցող: Ուրեմնս.

Էս մեր փոխգնդապետին ամբողջ զորամասը կուլ է տալիս: Փոխգնդապետը, հակառակ բոլոր սպասումներին, չի մնում զորամասի կոկորդում. լավ էլ մարսվում է: Եթե գոնե զորքի կոկորդին նստած լիներ, զորքը արհետսական բխկոցով դուրս կշպրտեր փոխգնդապետին: Բայց փոխգնդապետը արդեն զորքի հաստ աղիքում է. ու ոչ ոք ռիսկ չի անում տռել փոխգնդապետին: Տյուշը դզմզում է ճալակնդված տռուսիկը, և ոչ մի տռոց: Զորամասի բոլոր Դրուիսնեըը ապշացած ու գլխատված լռվել են, և ոչ մի տռոց: Ուռչակ Ռազը հա գխկում ու բխկում է, և ոչ մի տռոց: Կապիտան Դրուիսը խախտում է լռությունն ու սկսում անհասկանալի լեզվով գոռգռալ (և ոչ մի տռոց):

_ Ի՞նջ էս ոռդ ճղում, այ պայթած,_ անկյունից գոռում է դեռևս պառկած, ուգլավիկ, կոչումով ավագ, ծնունդով Տիգրանակերտցի Դրուիսը:

Advertisements

5 thoughts on “Փոխգնդապետին ոչ ոք չի տռում

      1. Դե ասա հպարտանալու տեղ ունեմ էլի… .:)
        Լավա նույն գիժն ես մնացել…հիշում ես չէ ով որ գիժ չի … 😀

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s