Պոեզիան շարեցի մեր տարածաժամանակի միջև:
Քո անտաշ գեղեցկությունը քերծեց հոգիս,
Ճաքեց հոգուս երկնագույնն ու
Սառեցի քո հրեշտակային լույսից:
Օ՜, չաստվածներ անցյալի ու ապագայի,
Այրեցե՜ք, խնդրեմ, աղջիկ-փայտիկին,
Լվացե՛ք ձեր երեսը, օծեք այն ծխով`
Վառվող աղջկա:
Կկլանեմ քեզ ականջով, աչքով,
Համդ կփորձեմ, հոտդ կշնչեմ,
Կզգամ քեզ զգայարանով վեցերորդ ու
Կշարեմ պոեզիան մեր տարածաժամանակի միջև:
Չգիտեմ` ով ոնց ա վերաբերվում նման երևույթներին, համենայն դեպս, որպես ստեղածագործություն ցանկանում եմ ներկայացնել երկու հրեշտակալեզու աղոթք: Սրանք ես եմ գրի առել, ինձ էլ շատ է հետաքրքրել: Խոսացողի մասին էլ` լռեմ: Ահա այդ երկու գլոսսոլալիաները: Ու ոչ մի կոչ էլ չեմ անում…
***
Կոմելա կասա սելակոնտա
անդերասիվա կանակեա
հէմինիկարա սելինիամարա
ապերաիա կալակոնտա սիլակայա
հոբե սաքենտե կարաուակա
հոբո կամինո սիմոնեկունտաս
աբերասիա կալակեսա
հենդիրիմայա կալակաաս
հիբարակոյաս պարարասենտա
սիլակամինա օբարակեյա
կոմո սինա կայաս, սենտերակայաս
սաբլե աբեյե կուլակա այե
քիմանա կարաս, սինդարակայաս
քեևասաֆինա, սալականտա
կոբորոկոնտա ալամենա
քոմո ասա ալամինաս
Քիբերենտե սոլոկեյե սալամինաս
սինա ասկեյա ինա ամեյաս
ամէն
***
սիլաակոնտա ակարակեսա
սոլոկամինա կերակեսա
կիվանակաաս սոլավանա
էնե ասա
սավա դավակիյան
սենա
հինարա հինա ամենակայա
սոպերակայա
հոնտարակայա սալամանտա
ասբերեկայա, կենտարա կայա
քարաքիսիյա
սոբարակայաս
Հ.Գ. այս ամենին իհարկե կա գիտական բացատրություն, շատ քիչ կասկածանքով: Բայցևայնպես, ես դրանից տպավորվեցի: Սակայն կարծում եմ` շատ լուրջ էլ պետք չի ընդունել, մանավանդ որ.
<<Եթե խոսեմ մարդկանց և հրեշտակների լեզուներով, բայց սեր չունենամ, ինչո՞վ պիտի տարբերվեմ պղնձե շեփորից, որ հնչում է, կամ ծնծղաներից, որ ղողանջում են:>>
Ա, Կորնթ. 13:1
Ժիրայր Ավետիսյանի բլոգը 