Շատ պառկելուց
Երիկամիդ ցավը
Արթնանալուդ ժամն է գուժում.
Պառկած ազգը փտում է անաշխատունակությունից։
Գլուխդ պտույտի մեջ է,
Թե՞ աշխարհն է ծորում-սողում,
Դունչդ էլ գետնին քսքստացնելով,
Զարմանքդ ի ցույց ես դնում։
Ես փոխում եմ ջղաձգումդ՝
Ջղաթուլացման։
Ժիրայր Ավետիսյանի բլոգը 
Թողնել մեկնաբանություն