Ադվենա (մինիգլոսոլալիա)

Նա հանվում էր այնքան արագ ու սրընթաց.
Եվ հաստաբուն մի ծառ անպարկեշտ ու լկտի
Տերևներն էր փետում՝ նախանձից չարացած,
Պատուհանին մոտիկ, պատուհանին մոտիկ։

Ա. Ռեմբո, Առաջին երեկոն

Կծիկդ բացում ու գլորում ես գետնին.

Սիրտդ ճաքեց աչքերիս առաջ:

Դուրս պրծան ամենքն ու ամենինչ.

Էն պուպուշ խաղալիք արջուկդ,

Որ ծալել, դրել էիր խորքում,

Էն սիրուն վարդագույն շորիկդ,

Որ ճզմված էր սիտիդ անկյունում,

Թափվեցին ահա, թափվեցին ահա:

Չճանաչեցի քեզ, բաժակակիցդ չեղա,

Վարդակարմիր աշխարհիդ ստեղծմանը չմասնակցեցի:

Դու լցվեցիր, հասունացար`

Ճզմելով ամեն խաղալիք ու շորիկ:

Ու չշնչեցինք մենք նույն ուղղությամբ,,

Դու չպատմեցիր, թե ինչպես ես ընկալում Ֆրեյդին:

Հավաքեցիր ամեն իրերդ,

Ու մնացիր նույն տեղում:

Բառս չհերիքեց անծանոթուհուն երգ նվիրելու,

Ու դուրս թափված սրտիդ վարդագույնը տեսնելով,

Մանկան պես երգեցի`

Գղո՜ւ,  գղո՜ւ, գղո՜ւ:

Տարածությունը չոքեց մեր առաջ,

Ժամանակն ոտնատակ եղավ:

Լսեցի գիշերվա աղոթքդ,որ

Վերևի փոխարեն ուղղված էր

Ներս:

Չանցա տարածքի վրայով,

Լքեցի քեզ,

Լքեցիր քեզ:

Ներկադ էլ թքեց անցյալի ու ապագայի վրա

Ճռռալեն փակեց սրտիկդ, ու

Սկսեցիր Ապրել.

Գղո՜ւ,  գղո՜ւ, գղո՜ւ:

Advertisements

2 thoughts on “Ադվենա (մինիգլոսոլալիա)

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s