Ամենամաքուր տողերը գրեցի այս գիշեր.
Փափուկով փաթաթեցի քեզ, ու պաղ ջրով լվացի հոգիդ,
Կիսաժպիտով արձագանքեցիր ու սիրտս կաթացրիր խաղաղությամբ լի հոգուդ մեջ.
Կաթ,
Կաթ:
Մեր շփումն էլ չեղավ ռադիոալիքների սովորական փոխանակում,
Այլ իրար կիպ սեղմված հականյութերի ձուլում:
Բաժանումն էլ լոկ ընդունիչի և արձակիչի խանգարում է.
Տեխնիկական խնդիր:
Մաքուրով սրբածդ փոշին կորավ.
Կաթ,
Կաթ:
Բողբոջեցիր իմ մեջ, և խթանեցիր իմ մետամորֆոզը, որ դառնամ այն, ինչ կամ՝
Քո մաքուր Մաքուրի գովերգողն ու…
Կաթ,
Կաթ:
;ճ
Լուսինե՛, գլորի՛ր սերդ մարմինս ի վար:
Շնչիս հետ կկլանեմ կապտասպիտակդ,
Կսառչե՛մ քեզ հետ, քեզ մենակ չե՛մ թողնի,
Դու միայն.
Գլորի՛ր սերդ մարմինս ի վար:
Լուսինե՛, արձակի՛ր Օրիոնի գոտին
Ու դաղիր Երկրի ծովերին,
Սե՛ռ արա ալիքների հետ,
Սե՛ր արա, սե՛ռ արա:
Լուսինե՛, ուսդ համբուրելուն մեկտեղ`
Ինձ էլ համբուրիր:
Էմբրիոնի պես կկծկվեմ մեջդ`
Սպասելով գալիք մետամորֆոզին:
Քոնը մահ էլ չէ, այլ` մահիկ:
Լուսինե՛, ինձ մի՛ լսիր,
Լուսինե՛, ինձ մի՛ լսիր,
Լուսինե՛, ինձ մի՛ լսիր,
Ուղղակի`
Լուսինե՛, գլորի՛ր սերդ մարմինս ի վար:
Ժիրայր Ավետիսյանի բլոգը 