Լուսինե՛, գլորի՛ր սերդ մարմինս ի վար:
Շնչիս հետ կկլանեմ կապտասպիտակդ,
Կսառչե՛մ քեզ հետ, քեզ մենակ չե՛մ թողնի,
Դու միայն.
Գլորի՛ր սերդ մարմինս ի վար:
Լուսինե՛, արձակի՛ր Օրիոնի գոտին
Ու դաղիր Երկրի ծովերին,
Սե՛ռ արա ալիքների հետ,
Սե՛ր արա, սե՛ռ արա:
Լուսինե՛, ուսդ համբուրելուն մեկտեղ`
Ինձ էլ համբուրիր:
Էմբրիոնի պես կկծկվեմ մեջդ`
Սպասելով գալիք մետամորֆոզին:
Քոնը մահ էլ չէ, այլ` մահիկ:
Լուսինե՛, ինձ մի՛ լսիր,
Լուսինե՛, ինձ մի՛ լսիր,
Լուսինե՛, ինձ մի՛ լսիր,
Ուղղակի`
Լուսինե՛, գլորի՛ր սերդ մարմինս ի վար:
Ժիրայր Ավետիսյանի բլոգը 