Բալուն (օն ժե ՄեդվեԴ, Տոշկա, Դալայ Լամա etc …)

 

Բալուն հայ նեոգառլախիզմի հայրն է:

Բալուն գրող-հրապարախոս է, Պիսառ, կիսաեֆրեյտոր ու շատ մաքուր մարդ:

Բալուն ունի կապեր ինչպես պետական, իշխանական, այնպես էլ կառավարական շրջանակներում (բան չջոԳի):

Բալուն բարի է միայն այն մարդկանց հանդեպ, ովքեր իր հանդեպ անարդար են գտնվել:

Բալուն հայ ժամանակակից իրականության մեջ միակն է, ով օգտվում է նամակագրական հին մեթոդներից` սովորական գրավոր նամակից (որոնք միշտ ինչ-որ հայտնի-անհայտ մարդկանց են ուղղված), այդ է պատճառը, որ նա ունի Չլռողի, կամ Թսվողի համբավ:

Բալուն ակտիվիստ է, սակայն վարում է պասիվ սեռական կյանք:

Բալուն գՌՌանտակեր չէ. նա գառը գՌՌանտից ավելի է գերադասում:

Բալուն մի կտոր հոմոֆոբ է, հակասեմական, անԾի-անԾի-քյարթ, չի ընդունում գենդերային հավասարությունը, դեմ է որոշակի մարդկանց իրավունքներին. կառոչե կարգին մարդ:

Բալուն նույնչափ հետաքրքրվում է եկեղեցիների վիճակով, ինչչափ եկեղեցականները իրենց բենթլիների:

Բալուն առաջինն է լուսաբանել բանակային ահասարսուռ պատմությունները, սակայն ինքը բանակում ծառայել է ընդհամենը վեցը ամիս, քանի որ ռամսավիկ է (ռամսավիկ-լյավ կապերի տեր մարդ)

Բալուն հայ երիտասարդական տարատեսակ միությունների միասնականության խորհրդանիշն է, և նա ընդհանրապես միութենական է:

Բալուն անհաշտ պայքար է մղում պահպանողական գառլախիստների դեմ, սակայն չի ֆինանսավորվում որևէ եվրոպաամերիկյան ժողովրդավարանեոգառլախիստական կազմակերպությունների կողմից:

Բալուն ընդհանրապես չի ֆինանսավորվում. նա սնվում է բացառապես երկնքից իջած մանանայով, որն Աստված է տվել (իսկ ինքը, շան պես,  Տիրոջը չի՛ ճանաչո՜ւմ, բա):

Բալուն ընկերությունը դիտարկում է որպես փոխշահավետ համագործակցության մի ձև, սակայն մինչ օրս իր ընկերներից ոչ մի օգուտ չի ստացել. և նա ամենևին էլ ընկերազուրկ չէ, նա ֆեյսբուքում հազարներով ֆռռենդ ունի:

Բալուն իր հանդիպած առաջին գեղեցիկ աղջկան լայքում է:

Բալուին սիրում են բոլոր աղջիկները, որոնց չեն սիրում բոլոր տղաները:

Բալուն չի հանդուրժում Չոռնիին, և դա, ինչեպես սերը, փոխադարձ է:

Բալուն հանդուրժում է Ծծին, սակայն նրա անվանը որոշակի վերապահումով է մոտենում:

Բալուն ունի որոշակի նմանություն Բոբոլի հետ, սակայն դա նսեմացնում է Բոբոլին, քանզի Բալուն ավելի կրթված է:

Բալուն աննմնան է:

Բալուն ԱՐԻԱԿԱՆ Ա-ՍԵՔՍԻ ջատագովն է, Արթյուր Ռեմբոյի սիրահարը, Գեղամյանին թմբկահարողն ու անկաշկանդ երիտասարդ:

Բալուն, իրո՛ք, լավ մարդ է:

Բալուն, իրո՜ք, լավ մարդ է:

Բալո՞ւն, իրո՞ք, լա՞վ մա՞րդ է՞:

Հ.Գ. բ՜ա՛՞

Advertisements

Ժպոյի հեքիաթը (Չոռնիի ու Մացակի գիտափորձը N 25-149 Ա)

Ստեղծագործում են Ժպոն ու Մարի-Խուանը

Մի օր էս Բոյովը ընԳնում ա լիլիպուտների աշխարհ: Չգիտես` խի, էս լիլիպուտների աշխարհում սաղ մրջյուն են լինում:

Բոյով հսկան լիքը տանջվում ա էս լիլիպուտների աշխարհում: Իրա հետևից են ընԳնում սաղ լիլիպուտներն ու բռնում կապկպում են իրան:

Բոյովը քացով տալիս ա սաղին, ու սաղ լիլիպուտ մրջյունները ճլըփ-ճլըփ ցխվում են պատին:

Վերջում բոյովը փախնում ա էս մրջուններից, ու ընԳնում ա բարի փերիների ջանը: Ստե էլ սկսվում ա ամենակայֆոտ պահերը: Բարի փերիները Հոյլանդից լավ խաբար են ունենում մոտները:

Ախպեր, էսքաՄը բո՞լ ա

Հ.Գ.  Գիտափորձը կայանում էր նրանում, որ ոչ սթափ վիճակում գտնվող Ժպոյին տրամադրեցին թուղթ և գրիչ, և սպասեցին փորձարկվողի գործողություններին. ի դեպ, առաջին փորձի ժամանակ փորձարկվողը ուղղակի թուղթը փաթաթեց գրիչին, հետո դրանով խողովակ պաՍտրատեց , մեջ լցեց, թրջեց … միայն երկրորդ փորձի ժամանակ, հուշման արդյունքում, նա թուղթն ու գրիչը օգտագործեց ըստ նշանակության:

Մացակի ու Չոռնիի Գիտափորձի արդյունքում պարզվեց, որ կարեփի տերևների այրումից և օրալ ընդունումով մարդ կարող է կապվել տիեզերական մտքադարանի հետ և այնտեղից նյութեր հավաքել: Այս դեպքում Ժպոյի ոգեշնչման աղբյուրը, կարծես թե,Ջոնաթան Սվիթի Հուլիվերի արկածներն էին, սակայն յուրաքանչյուր իրեն հարգող ծխամոլ կպնդի, որ վերը նշված հեքիաթը  ուղեղը 100-ի տակ ֆռալու արդյունք է:

Хроники Жирика — ըստ Ա.Ա-ի (հայացք դրսից)

prayer

Էսօր էս ինչ լյոքշ ա: հավայի դիվանին (մի հա էլ հավայի) փորս եմ մաժում (Դիոգենեսի կայֆերը հիշեցի), քիթս փորփրում: Հա, շատ լյոքշ ա. դզեց, լավ միտք ա, կայնի սրա մասի(Ն) գրեմ: Վերջում էլ մարդկանց խորհուրդ կտամ` մի քիչ շատ լյոքշ լռվեն, որ ստեղծագործեն:

Արդեն ուրիշ օր. որոշեցի կարդալ կտակարանը (հինը, նորը, իմը). ի վերջո քրիստոնյա եմ (Տերը չլսի): Էջ առ էջ, տող առ տող կարդալով` հավատքս ամրապնդվում է: Հասա պատվիրաններին: Ի՞նչ, չշնանա՞լ: Հմմ… այստեղ зделай  паузу скушай твикс արեցի, հիշեցի` գրապահարանումս Ղուրան կա. այ թե լավ կրոն ա, հա: Ալլահը կայֆեր սիրող տղա ա, կայնի իրան պաշտեմ, կարող ա քիչ արգելքներ լինեն (թենց էլ Աբրահամյան կրոնների տարբերությունը չջոկեցի)… շարունակ էլի…

ԱնՑԱՎ մի քանի օր: Մոլորվել եմ (նորմալ ա): Ալլահն էլ չթողեց` շնանամ (նույն պատվիրանները փաթաթեց գլխիս): Աչքիս որոշել ա ամեն իգականը իրենով անել: Հիշեցի վաղեմի ծծանոթիս` Թամարիկին (վա՛խ, Թամա՛ր), Բջջայինս փորփրեցի, գտա հեռախոսահամարը (կհեռաձայնեմ(էս բառը բեսամթ դուրս էկել ա )), հիշում  եմ` աթեիստ էր. դառնամ նրա գաղափարակիցը:

Պռոստը օր. Իսկ հետո երևացին բեռնատարները, ամբողջովին լույսերի մեջ … էս արտահայտուԹՈՒՅՆը Կոլայից քոփի եմ արել, հետո էլ` քոփիռայթ, դրա համար կարծում են` իմն ա: Հե հե, :Ճ

Ամերիկյան մի օր. Ի՞նչ անել: Լենին պապին ըլներ` կասեր (լիկվիդացնե՞լ) : Ծանոթներս քիչ են, հլը գործ չկա. գնամ միտինգ, չէ՞ որ Անտարբեր չեմ (իսկ անտարբերներին վառում էին, յուհուու): Սկզբից տեսնեմ, թե ուր (կամ` ում) են մտցրել հարկատուներիս փողերը (յանի ես էլ բեսամթ հարկատու եմ), հետո էլ հակառասիստական միտինգի կգնամ (էտ անտիքյառթերի պես բան ա), մեկ ա, որ ռուսաստաններում հարցնեք, սաղ հայերս էլ սև ենք` չոռնի:

Հատուկ ստեղծագործական` կռեածիվ, օր (քնելուց առաջ էի մտացել վերնագիրը, կամ էլ…): Սուրճը ՊԱՍՏՐԱՏ է, խմեմ` սկսեմ: մենակ թե չեմ հիշում` էսօր ծխում եմ, թե թարգել եմ, դրա համար սուրճս ծխեցի, շոկոլադով քաղցրացրի, անցա բուն թեմային: Սե՞ր. ծամոն ա դառել: Երկար ու հաստ բաներ էլ չեմ գրի: Էհ, Ծծ: Վիճակ ա: հենց էտ էլ կգրեմ:

Հլը Ամրգա եմ (ես ստե մնացողը չե՛մ) — էս էրգրի վրով (հենց վրով) նոր թեմա չկա, դրա համար կգրեմ` պարսիկ ուսանողի արկածներն Երևանում, վերնագիրը կփոխեմ` Մեքսիկ բանվորի օրագիըը: կպավ:

ՀոգնածԾ օրեր. հոգնել եմ տասնութերորդ դարի հայ թսիկի կերպարներից ու աթեիստ թամարիկներից, անցնեմ Ա կամ աստծուն, փոսերին etc…

Բը Գը-ոտ օր. ներոx, հառռփած էի

Խումար. բխկում եմ

Ժըպըտացեք.

Որ էլի բան հիշեմ, կգրեմ.

Այ վիլլ բի բեք

Հ.Գ. Շնորհակալություն Ա.Ա. ին, ով նամակի տեսքով ինձ էր ուղարկել այս տեքստը: համարյա փոփոխության չեմ ենթարկել, նկարն էլ է ինքը նկարել: Դատելուց իրան դատեք (վրիցս քցի էլի): Բայց չմոռանանք քարեր նետելու ու անմեղների մասին:

Կտրած մանգոյի բույրը (միտք)

*

mitq

Բարև:

Ծնվել եմ 1963-ին:

Ինձ արտաքնապես նկարագրելու համար ուղղակի պետք է հիշել Սերվանտեսի Դոն Կիխոտին: Իսկ բնավորությամբ շատ տարբեր եմ. չունեմ հերոսանալու ձգտում: Ընդհանրապես ձգտում չունեմ ու էությամբ շատ անհետաքրքիր մարդ եմ: Մոռացա` լավ շաշկի եմ խաղում:

1985-ին ամուսնացա:

Հիշում եմ մի գիշեր, որ տեղի ունեցավ (գիշերներն ամեն օր էլ տեղի են ունենում) ամուսնությանս 2-րդ տարեդարձին (տարելիցի՞ն): Տրամաբանական էր` պիտի նշեինք այդ օրը, մանավանդ նամանավանդ արդեն գտնվում էինք նշելու վայրում` անկողնում: Ամբողջ օրը ներկարարություն էի արել և այնքան հոգնած էի, որ չէի կարող կատարել ամուսնական պարտականություններս (խոսքը տունը փող բերելու մասին չէ) : Չէի էլ ուզում:

Կինս շրջվեց դեպի ինձ և հիմար ու անիմաստ հայացք ընդունելով` հարցրեց.

_ Կյանքը՜ս, ի՞նչ ես մտածում (յանի, սեքս անե՞նք)

_ Մտածում եմ , _մտածեցի (նայելով կնոջս հնամաշ տապոռռ դեմքին),_ կանաչ, քառասունչորս (44), ծաղկում է, բզզաց …

_Ի՞նչ

_(Քյարփինջ) Հա, մեկ էլ կտրած մանգոյի բույրը,_ ավելացրի

_Կյանքը՜ս, ես քեզ չհասկացա,-ունքերը բացվող կամրջի պես դասավորելով` ասաց կինս:

(հա, դե էտ նորմալ ա,  որ չհասկցար )

_Հասկանո՞ւմ ես, սիրելի՛ս,_ գլուխս թեքեցի նրա կողմն ու իբր թե լուրջ հայացք ստեղծեցի ,_ ես չեմ կարող արտաբերել, թե ինչ եմ մտածում,_ մի պահ կանգ առա` սպասված անիմաստ հարցը ստանալու`(այսի՞նքնս), հետո չլսելով այն` շարունակեցի,_ ես իրոք որ մտածում եմ  կանաչ, քառասունչորս (44), ծաղկում է, բզզաց ու կտրած մանգոյի բույրը: Մարդիկ միշտ էլ այդպես են մտածում: Մեր մտքերը մեզ ուղղակի բառերի միջոցով չեն տրվում այլ` տեսաձայնային:

Օրինակ` դու կարող ես մտածել` ճամպրուկ, շվվոց, աղբահոտ ու շոկոլադի համ: Որպեսզի այդ ամենը բառերի վերածենք, կարելի է մի իրադրություն պատկերացնել. օրինակ, որ դու կանգնած ես գնացքի կայարանում, որտեղից պիտի մեկնես հորդ մոտ` Թիֆլիս: Ձեռքիդ ճամպրուկ կա, լսվում է մոտեցող գնացքի ազդանշանը, դիմացովդ անցնում է մի մուրացկան, որ գարշահոտությամբ է պատված, իսկ դու այդ ընթացքում փորձում ես համտեսել մորդ տված շոկոլադը, որ այնքա՜ն շատ ես սիտում: Հենց այդպես էլ դու ես մտածում` ճամպրուկ, շվվոց, աղբահոտ ու շոկոլադի համ: 

Կարճ ընդմիջումից հետո կինս շարունակեց.

_ Ճիշտն ասած` ասածիցդ քիչ բան հասկացա ,_այդ արտահայտությունը ինձ չզարմացրեց. երևի սովորել էի նրա բթամտությանը,_ այնուամենայնիվ,_ (դժվարությամբ արտասանեց “այնյուաամենյավին”ը),_ կարո՞ղ ես բացատրել` ի՞նչ է նշանակում կանաչ, քառասունչորս (44), ծաղկում է, բզզաց …

_Լավ,_ լարեցի ուժերս,_պատկերացրու, թե ինչ ասոցացիաներ են առաջանում, երբ ասում ես կանաչ

_ Բնություն …,_ շտապեց դմբոն

_ Ճի՛շտ ես ,- ես էլ ընդհատեցի նրան, որպեսզի ավելորդ հիմարություններ դուրս չտա,_ իմ մտածած կանաչը բնությունն է: Քառասունչորս  (44) ասելիս կարելի է պատկերացնել երկու մահ,_ նայեցի առաստաղին, որ չտեսնեմ կնոջս վախվորած հայացքը, և ասելիքս չընդհատվի,_ կարող ես չվախենալ: Ուղղակի չորս (4) թիվը պատկերացնելիս մտքիս մահ բառն է գալիս: Ինչ-որ տեղ լսել եմ, որ չինական այն հիերոգլիֆը, որը մահ է նշանակում, շատ նման է արաբական 4 թվին, ուղղակի պառկած վիճակում: 44-ը կարելի է դիտել որպես երկու անձնավորություն, որոնք ուղղակի պառկած են: Չէ՞ որ մահվան դիրքը, սովորաբար, պառկածն է: Բայց այդքանով “մահ” բառը ավարտում է իր գործառույթը:

Ergo, 44 նշանակում է` 2 պառկած անձնավորություն,_ լսեցի, որ կինս շունչ քաշեց, _ ինչ վերաբերվում է “Ծաղկում է“-ին: Բնություն է` կանաչ, երկու պառկած անձնավորություն` քառասունչորս (44), գեղեցիկ գարնանային օր է (կոֆեի բաժակ նայելու պես բան ստացվեց), և շուրջտ նայելիս կարելի է տեսնել բնության զարթոնքը` “ծաղկում է“: Քառասունչորսը (44) նայում են երկինք, իսկ այդ տեսարանին խանգարում է (կամ լրացնում) մի մայիսյան բզեզ, որն այնպես է ուշադրություն գրավում, ինչպես այն ճանճերը, որ հետաքրքիր ֆիլմի դիտման ժամանակ նստում են հեռուստացույցի էկրանին. “բզզաց“:

Իսկ ի՞նչ է կարելի ասել կտրած մանգոյի բույրի մասին: Մի տեղ կարդացել եմ աֆրոդիզիակների մասին: Աֆրոդիզիակ բառի հիմքը Աֆրոդիտեն է` սիրո հունական աստվածուհին (կամ հունական սիրո աստվածուհին): Մանգոն պատկանում է մրգերի այն շարանին, որոնք մարդու ուղեղում իբր-թե առաջացնում են սիրային զգացումներ: Հենց այդ մրգերն էլ աֆրոդիզիակներ են:

Մտածում եմ` “կտրած մանգոյի բույրը“,_ մի պահ կանգ առա: Չզգացի` կինս հետաքրքրությամբ էր լսում, թե` ոչ: Կարծեցի` ոչ, քանի որ դմբլոն հազիվ թե հասկանար ասելիքս: դեմքին նայելով` նկատեցի հետաքրքրվողի դիմածռություն: Երևի լավ դերասանուհի է: Փորձեցի ասել այնպիսի բառեր, որ սփոփի նրան, միաժամանակ ինձ ազատելով ամուսնական պարտականություններս կատարելուց (տուն արդեն փողը բերել էի): Հայացքս նորից ուղղեցի առաստաղին: Ասացի.

_ Քառասունչորսը (44) պառկած է գարնանային զվարթ պարտեզում, ծաղկում է, բզզաց, կտրած մանգոյի բույրը սեր է տալիս,_կարճ կանգառ,_ մտածում եմ,_ երկար կանգառ,_ ես քեզ սիրում եմ,_ հայացքս առաստաղից տեղափողեցի կնոջս դեմքին: Առաստաղը ու նրա դեմքը ամենևին էլ տարբեր չէին: Կինս կիսաքուն (բայց լռիվ անքուն) արտաբերեց.

_Ես էլ…

Շատ բախտավոր եմ:

Քնեց:

Հ.Գ.1 Այստեղ ուզում էի ավարտել պատմվածքս, սակայն պատմվածքը ընկերոջս` Չոռնիին պատմելուց հետո, նա ինձ ասաց, որ կա դրամատուրգիայի պակաս (էտ մամենտը ,դուզն ասած, լավ չջոկի, բայց փորձեմ շարունակել` ըստ նրա խորհրդի): (Ի միջի այլոց. “ի՞նչ ես մտածում” հարցը տվել է Չոռնիի ընկերուհին, այնպես որ, որպես աղբյուր նրան ենք պարտական): 

*

res in peace

1985-ի Այդ գիշերը, կնոջս քնելուց հետո, աջ ձեռքս մի կերպ նրա վզի տակից հանելով, միացրի ձախիս, դրեցի գլխիս տակ ու սկսեցի մտածել… Կանաչ, քառսունչորս (44), ծաղկում է, բզզաց…

1968-ին հինգը տարեկան էի: Գարուն էր: Երկու օր չհասկացա` ինչո՞ւ էին մեր տան բոլոր հայելիները սավանով պատվել: Երրորդ օրն ինձ հիացրին դուդուկի հնչյունները: Հորեղբայրս բռնել էր ձեռքս: Հողի տակ իջեցրին երկու փայտե տուփ: Քահանան ասաց` Տեր Ողորմեան (այդքանը հիշում եմ):

Կային գեղեցիկ ծաղիկներ: Հորեղբայրս շշնջաց ականջիս.

_ Պապան ու մաման էլ չկան:

Ավտովթարի զոհ էին դարձել:

Դեռ մանկուց հաճախ էի լինում գերեզմանատանը (տանը): Ամեն տարելից էլ ավելի տպավորիչ էր դառնում: Միշտ նույն գարնանային զվարթ օրը` կանաչ, գերեզմանաքարին երկու դեմք` քառասունչորս (44):

Հայրս բնավորությամբ էր Դոն Կիխոտին նման, բայց ոչ արտաքնապես: Մայրս կնոջս պատկերն էր (ոնց որ նույն արյունից ու մսից լինեին): Երևի դրա համար սրան առա: Ծաղկում է … բզզաց…

Վաղը ծնողներիս մահվան տասնյոթերորդ տարելիցն է:

Իսկ ի՞նչ է նշանակում կտրած մանգոյի բույրը

Հ.Գ.2 Այնուամենայնիվ, ուզում եմ ավարտել ամերիկաբար` խեփի էնդ-ով

Ես

Մտածում եմ

Որ

Սիրում եմ:

Քնեցի:

06.06.10 Մերձավան

Չոռնին (օն ժե Բեեղզեբուղ, Վոլանդ, Շեդդիմ etc… )

բոլոր գույների միավորումը Սևն է:

Անհայտ տաճկաքուրդ ֆիլօս 

Սևը

Չոռնին ԱՐԻԱԿԱՆ ՍԵՔՍԻ համահեղինակն է և գլխավոր գախափարախոսը (համարյա <<Մեկ ազգ>>ի համանախագահ Գոռ Թամազյանի պես (չխամեմատել))

Չոռնին հարատև է, և տևում է մեկ-երկու վարկյան 1993-1845  թվականների արանքում:

Չոռնին Ճանճերի իշխանն է ` Բեեղը` Բելը, բայց հայկուբելի պատմության նման նրան ոչ-ոք իրավունք չուն մի-նետով սպանել , քանզի.

Չոռնիյ,վտառոյ ասնավածել մինետա վ էտօմ բոգմ զաբիտմ գօռձե

Չոռնին անառողջ քննադատությամբ է վերաբերվում նեոգառլախիզմի գաղափարախոսությանը, քանի որ պահպանողական է:

Չոռնիի իդեալների շարքին են դասվում Մարկիզ դը Սադը, Զախեր Մազոխը, Զիգմունդը ու երգիՃ Խաթուբան, Բոբոլը, Ժպը, Ծծը, Մացակը և այլք:

Չոռնին իդեալներ չունի:

Չոռնիի սիրած զբաղմունքը ուրիշներին անվանադրելն ու թաքուն հրճվելն է

Չոռնին ամուսնացել է բավական վաղ տարիքում, ավելի հասուն տարիքում նշանվել, խորը ծերության ժամանակ` սիրահարվել:

Չոռնիին միայն մեկ կին է մերժել, քանի որ չէր սիրում Չոռնիին (մերժման համար ինչպիսի անհեթեթ պատճառ)

Չոռնին ջահել աղջիկներին ուրախացնող է, այրի կանանց` փարատող, էնդու համար քիզ տեսնողն ասում է, վայ , վայ …

Չոռնու մեջ են ամփոփված բոլոր արվեստները, որոնք չունեն որևէ կիրառական նշանակություն:

Չոռնին ադրբեջանական հիմնի միակ հայ կատարողն է

Չոռնին արևածագի դիմավորման արարողության գլխավոր պատասխանատուն է, և կարելի է ասել, որ նա մեր օզոնային շերտն է, քանզի միայն նա իր խավարով կարող է այրող արևի դեմն առնել:

Չոռնին է մտածել ու գրել ոչ թե <<Աստվածային կատակերգությունը>>, այլ հեղինակին` Դանթեին, ոչ թե Հախվերդյանի երգերը, այլ հենց Հախվերդյանին, ոչ թե <<Մորմոնի գիրքը>>, այլ` Հովսեփ Սմիթին, Ոչ թե <<Ասուածաշունչը>> այլ` աստծուն:

Չոռնին անտանելի է, երբ սոված է:

Չոռնին է ձևակերպել Չուվակի օրենքը

Չոռնին ատում է գրող հրապարապոսներին, իր անձի քննադատությունը ու իր քունը խաթարողներին:

Չոռնին <<աղջիկ-փայտ>> եզրի  արարիչն է:

Չոռնին դեմ է Օնանի աղանդին

Չոռնին կողմ է մասնակի բռնաԲարությանը

Չոռնին խռռացնում է, երբ նույնիսկ արթուն է: Նա խռռացնում է բոլորին և ամենուր:

Չոռնին բոլորին վերաբերվում է <<նույն ձև>>` Տձև:

Չոռնիից են բխում բոլոր նորությունները, և բոլոր հղումները տանում են դեպի Չոռնի

Չոռննի պատկերը Մալևիչի համար ներշնչանքի աղբյուր է

Չոռնիի մասին այսպես կարելի է անվերջ խոսել ու խոսել ու ոչինչ չասել

Հ.Գ.Այսքանը, հլը

Закон чувака

Ամենաթունդ մտքերը ծնվում են    … … … զուգարանում

անհայտ տաճկաքուրդ ֆիլօս

դւդե

Все мы чьи-то чуваки

Тот, кто на вершинне чувачьей иерарьии —

Божий чувак.

Тот же кто внизу…

Сам господь бог его чувак!!!

Հ.Գ. ՀամահեԳինակ` Չոռնի