Ժպոյի աղոթքը (հայեցի գլոսսոլալիա)

Չգիտեմ` ով ոնց ա վերաբերվում նման երևույթներին, համենայն դեպս, որպես ստեղածագործություն ցանկանում եմ ներկայացնել երկու հրեշտակալեզու աղոթք: Սրանք ես եմ գրի առել, ինձ էլ շատ է հետաքրքրել: Խոսացողի մասին էլ` լռեմ: Ահա այդ երկու գլոսսոլալիաները: Ու ոչ մի կոչ էլ չեմ անում…

Axotox

***

Կոմելա կասա սելակոնտա

անդերասիվա կանակեա

հէմինիկարա սելինիամարա

ապերաիա կալակոնտա սիլակայա

հոբե սաքենտե կարաուակա

հոբո կամինո սիմոնեկունտաս

աբերասիա կալակեսա

հենդիրիմայա կալակաաս

հիբարակոյաս պարարասենտա

սիլակամինա օբարակեյա

կոմո սինա կայաս, սենտերակայաս

սաբլե աբեյե կուլակա այե

քիմանա կարաս, սինդարակայաս

քեևասաֆինա, սալականտա

կոբորոկոնտա ալամենա

քոմո ասա ալամինաս

Քիբերենտե սոլոկեյե սալամինաս

սինա ասկեյա ինա ամեյաս

ամէն

***

սիլաակոնտա ակարակեսա

սոլոկամինա կերակեսա

կիվանակաաս սոլավանա

էնե ասա

սավա դավակիյան

սենա

հինարա հինա ամենակայա

սոպերակայա

հոնտարակայա սալամանտա

ասբերեկայա, կենտարա կայա

քարաքիսիյա

սոբարակայաս

Հ.Գ. այս ամենին իհարկե կա գիտական բացատրություն, շատ քիչ կասկածանքով: Բայցևայնպես, ես դրանից տպավորվեցի: Սակայն կարծում եմ` շատ լուրջ էլ պետք չի ընդունել, մանավանդ որ.

<<Եթե խոսեմ մարդկանց և հրեշտակների լեզուներով, բայց սեր չունենամ, ինչո՞վ պիտի տարբերվեմ պղնձե շեփորից, որ հնչում է, կամ ծնծղաներից, որ ղողանջում են:>>

Ա, Կորնթ. 13:1 

 

 

Մեքսիկ բանվորի օրագիրը

մեքսիկ

Օր 1

Բուենոս դիաս, ամիգոս, ես էլ ասի` եկել եմ Ամերիկա, կարող ա ես ամերիկացիները ինձ հոշոտեն, էն էլ դու մի ասա, ըստե սաղ մեքսիկ են: Մուի բուենո:

Օր 2

Արա չէ, երեկ որ գրել էի` ստե սաղ մեքսիկ են, սխալ էի գրել. ստեղ սաղ կամ մեքսիկ են, կամ` հայ.

Օր 3

Արա նո, աքի (ստե) սաղ հայ են

Օր 4

Ես հայ եմ

Օր 5

Պարզել և թարգմանել, թե ինչ է նշանակում` մամատ ….մ : Ինձ հաճախ են այդպես կանչում: Օրինակ` Խուան, մամատ ….մ, ո՞նց ես: Ինձ թվում է` այստեղ մամա բառը կա, այ թե ….մը ինչ է նշանակում, պետք է պարզել:

Օր 6

Էս հայերը թրաշը ինչ շուտ ա գալի արյաա: Ու վեշնի կիրակնօրյա թրաշ ա: Երնեկ իրանց:

Օր 6

Չիկիտա, մամասիտա, էս հայ կանայք ինչ լավն են: Ինչքան հայ տղամարդիկ վատն են, ուղիղ էտքաՄ հայ կանայք լավն են, մուահ!!!

Օր 7

Օր 8

Երեկվանից բան չեմ հիշում: Երեկ աշխատավարձ ստանալու օրն էր:  Աշխատավարձս ո՞ւր ա:

Օր 9

Պորկե՞, ախպեր, կբացատրես` Պորկե՞ ենք մենք սենց վատ ապրում:

Օր 10

Պարզել, թե ինչ նմանություն կա իմ ու լոբու  միջև, և ինչ ու հայեր մամատ ….մից հետո ասում` այ լոբի: Նո սե, Նո սե:

Օր 11

Յո նո աբլօ առմենիանո, սենյոռ, նո էնթիենդո (հայերեն չեմ խոսում, չեմ հասկանում), սենյոռ, պոռ ֆավոռ, ախպոր պես, վերջապես կբացատրե՞ք, թե ինչ է նշանակում էտ մամատ ….մը:

Օր 12

Յո աբլո ի էնթիենդո առմենիանո ուն պօկօ (ես մի քիչ խոսում և հասկանում եմ հայերեն ): Մամատ ….մ — նշանակում է` մի ամիգօ` ընգերս:

Օր 13

էսօր հավայի տեղը ծեծ կերա: մտա հայկական ֆաստ ֆուդի տեղ, մոտեցա վաճառողին , ու իմ  իմացած հայերոնով ասեցի` Արմեն, ԸնԳերս, մի հատ շաուրմա կփաթաթե՞ս: Ինքն էլ ասեց` բա իհարկե, մամատ …մ:

Օր 14

Էհ, Վիվա Լա Մեքսիկա: Ես թողեցի ազատությունս սեփական երկրում ու հայտնվեցի էս անտեր տեղը …Վիվա Լա Մեքսիկա!!!

Օր 15

Հայերեն սովորածս վերջին արտահայտությունը`   Զիլինա, Զիլինա, Հոպ Զիլինա, Զիլինա:

Օր 16

Ճգնակեցության Նպատակը։— Հարկավոր է քո ծարավով երկար սպասել և նրան թույլ տալ լրիվ հասունանալ. այլապես երբեք չես հայտնաբերի քո աղբյուրը, որը երբեք չի կարող մեկ ուրիշի աղբյուրը լինել։

7 տարի անց

7 տարի առաջ կարդացի Նիցշեյի վերը նշված տողերը: Մինչև հիմա մտածում եմ: Ու մտածում եմ: Ու էլի մտածում եմ: Շատ երկար եմ մտածում: ՈՒՌԱԱԱ~, Ես մտածո~ւմ եմ!!!

7 տարի 1 օր անց

կարդալ այս հղումը (կտտացնել այս տողի վրա, որը ներկված է կապույտով, ինչը նշանակում է, որ բառերի “տակ” հղում կա: Եթե չհասկացա` ինչի մասին է խոսքը, կարդալ տողը ևս մեկ անգամ)

7 տարի 2 օր անց

Բուենոս դիաս, Բուենոս տառդես, ի նա վսյակիյ սլուչիյ, բուենոս նոչես: հաստա լա վիստա!!!

Հրաժարվել դժվար ապրուստից, կամ ինչպես է Դիանան նպաստում ազգի(ս) դեգրադացմանը

Ծալը պակաս, անլվա, բառռադի, չլըըփ-չլըփ(ցանկացած ձև), չափալախ, չափալախ, քացով մեՇկին, զռռռռռը

1000 սերիաանոց հայկական ֆիլմի սցենար

djvarԻրապես, մեր ամեն դժբախտության պատճառը Արիական սեքսի բացակայությունն ա` իր ամեն դրսևորումներով: Դրա մասին մի քիչ գրել էի:

Ազգիս(շատ բարձր հնչեց), ժողովրդիս ինքնալուծարման գործընթացը արդեն սկսվել է: Ու հաստատ դրա պատճառը դժվար ապրուստը չէ, այլ արտագաղթը ու մեր տրանսլիտ մտածելակերպը: Չխորանամ, որ ազգի կարևորագույն հատկորոշիչը (կամ միակ) լեզուն է, այլ ոչ թե աստվածները, գենը կամ ասենք միասնական գաղափարախոսությունը (բայց դրա մասին չէր խոսքը):

Չխորանանք, թե ինչքանով է Դիանա Գրիգորյան միասնական կերպարը (իր անձի դեմ բացարձակ բան չունեմ, Դժվար ապրուստն էլ նայում եմ, Իմ Մեծ Չաղ Հայկական Հասանիքն էլ) ազդում մեր դեգրադացմանը:

Նրա հետ հայցազրույցներից մեկում (մոռացել եմ որտեղ, դրա համար հղումը չեմ դնում) Դիանան ասում է, որ ով չի ուզում սերիալներ նայի, թող չնայի: Թվում է` նորմալ պատասխան է, ու էլ հարց չպիտի առաջանա: Այո, ինքնատիրապետումը չկորցրած ցանկացած մարդ կարող է զրկել իրան այդ “հաճույքից”: Բայց ի՞նչ կասեք մեզ` ինքնատիրապետումը կորցրածներիս, հեռուստաէկրաններին կառչողներիս, հեռուստատեսային թմրանյութը օգտագործողներիս, այդ աղբը կուլ տվողներիս: Կարծեմ, եթե ցանկացած կենդանու երկար ժամանակ սոված թողնես, նա կսկսի ցանկած բան ուտել, նույնիսկ հանիբալիզմի դրևորումներ առաջ կգան: Հիմա մենք էլ մի տեսակ էտ վիճակում ենք` ինչ հորդում է էկրաններից, դրանով էլ սնվում ենք: Ու ստեղ ես հիշեցի Մարկեսին ու իր Գնդապետին, ում ոչ ոք չէր գրում: Էտ գորՁի վերջին տողերը անպայման պիտի մեջբերեմ.

_Իսկ ի՞նչ մենք պետք է ուտենք այս ամբողջ ընթացքում,_ Կինը բռնեց Գնդապետի շապիկից ու թափահարեց,_ Ասա’, ի՞նչ պետք է ուտենք:

Գնդապետին պահանջվեց ապրել յոթանասունհինգ տարի` ուղիղ յոթանասունհինգ տարի, որպեսզի հասնի այս ակնթարթին: Եվ նաև իրեն անհաղթ զգաց, երբ ուղիղ ու պարզ պատասխանեց.

_ ՔԱՔ:

Այնպես որ, Կե’ցցե հրաժարումը

Հ.Գ. Էս վիդեոն էլ քցել եմ, որ ազգովի վայելենք ;Ճ (lav asi?)