Ժպոյի հեքիաթը (Չոռնիի ու Մացակի գիտափորձը N 25-149 Ա)

Ստեղծագործում են Ժպոն ու Մարի-Խուանը

Մի օր էս Բոյովը ընԳնում ա լիլիպուտների աշխարհ: Չգիտես` խի, էս լիլիպուտների աշխարհում սաղ մրջյուն են լինում:

Բոյով հսկան լիքը տանջվում ա էս լիլիպուտների աշխարհում: Իրա հետևից են ընԳնում սաղ լիլիպուտներն ու բռնում կապկպում են իրան:

Բոյովը քացով տալիս ա սաղին, ու սաղ լիլիպուտ մրջյունները ճլըփ-ճլըփ ցխվում են պատին:

Վերջում բոյովը փախնում ա էս մրջուններից, ու ընԳնում ա բարի փերիների ջանը: Ստե էլ սկսվում ա ամենակայֆոտ պահերը: Բարի փերիները Հոյլանդից լավ խաբար են ունենում մոտները:

Ախպեր, էսքաՄը բո՞լ ա

Հ.Գ.  Գիտափորձը կայանում էր նրանում, որ ոչ սթափ վիճակում գտնվող Ժպոյին տրամադրեցին թուղթ և գրիչ, և սպասեցին փորձարկվողի գործողություններին. ի դեպ, առաջին փորձի ժամանակ փորձարկվողը ուղղակի թուղթը փաթաթեց գրիչին, հետո դրանով խողովակ պաՍտրատեց , մեջ լցեց, թրջեց … միայն երկրորդ փորձի ժամանակ, հուշման արդյունքում, նա թուղթն ու գրիչը օգտագործեց ըստ նշանակության:

Մացակի ու Չոռնիի Գիտափորձի արդյունքում պարզվեց, որ կարեփի տերևների այրումից և օրալ ընդունումով մարդ կարող է կապվել տիեզերական մտքադարանի հետ և այնտեղից նյութեր հավաքել: Այս դեպքում Ժպոյի ոգեշնչման աղբյուրը, կարծես թե,Ջոնաթան Սվիթի Հուլիվերի արկածներն էին, սակայն յուրաքանչյուր իրեն հարգող ծխամոլ կպնդի, որ վերը նշված հեքիաթը  ուղեղը 100-ի տակ ֆռալու արդյունք է:

ՍիՌՌածիս

sirraharvac

Ժպիտիդ վրա խաշխաշի սերմնացան կուզեի,

Կուզեի, որ մեր սերը լիներ անբարո.

Դեմքիդ խաշխաշի դաշտեր կաճեին,

Իսկ ատամներիդ արանքից կժպտային

Հին սերերիդ երեխաները:

Թող որ տառակուլները իմաստ փնտրեն

Բառերս մեջ

Էս բառերն ինձ համար են,

Միայն ինձ.

Թող որ տառակուլները

Բոլորիս կոչեն` անբարո`

Իրենք իսկ քնելով

Մատները ոտքերի արանքում:

Թող որ բառերես իրար գլխի հավաքվեն

Անկանոն, ծուռ ու փուչ,

Ինչպես որ միտքն է թռչում շագանակագույնից մինչև գարշաբույր,

Սիրույց մինչև արաբ երեխաների կողմից քարկոծվող իսրաելական տանկը:

Մեր սերն ազատ է:

Մատներն հասնում են նպատակակետին:

Ու թող ոչ ոք չասի,որ Լցվելուց չի սիրում

Զուգընկերոջ մատների ներկայությունը սեփական բերանում:

Իսկ վերմակն էլ վրաներս ենք քաշում

Ոչ թե Աստծո հայացքից թաքնվելու համար,

Այլ ուղղակի.

Ցուրտ է

Մատներն էլ ուսի վերջաբանն են:

Համբուրեմ ուսս,

Ատամնացավի փոխարեն մտածեմ

Ուղղագրության մասին

FU*K you!,тряпка! 🙂

Բայց աչքերը չռած քնելն ահավոր է:

Գրիչն աչքերիդ առաջ ներկում է դատարկ միտքդ:

Պետրոսի բանալիներն էլ բացում են

Նախընտրածդ հասարակաց տան դարպասներն ու

Քեզ փղձկում նրա երեսի դաշտերին`

Ում ատամների արանքից ժպտում են հին սերերի երեխաները: