Պոեմ ինքնապայթեցման (69+)

semel in anno licet insanire

Հիվա՜նդ եմ, բարի՜ արև, շողա՜, շողա՛…

Միսաք Մեծարենց

… որ ունեք արյան տեղ -մեզ
ու խլինք — խելքի փոխարեն.

Եղիշե Չարենց

Կռկռոցդ թմբկահարում է ականջներս,

Դու անարյուն ես մեռնում:

Բեեղզեբուղը դուրս է պրծել ափերիս ճաքերից,

Ու մազերս անխնա պոկրտում:

Ո՞ւր են ցուցամոլ էշերը,

Աչքերս արյուն է տենչում:

Ձախումս մի բութ իր,

Ու ցրիվ գլուխ,

Ինչ անճաշակությո՜ւն:

Արդեն հիշել եմ մորդ, քույրերիդ,

Քո հին սերերին, բարեկամներիդ,

Ցեղակիցներիդ, քարտուղարուհուդ:

Դեռ արյունդ եռում է ափերիս մեջ:

Սրտիդ վերջին կտկտոցները

Հանգստացնում են հոգիս:

Քո մատներն այլևս

Չեն հասնի իմ էգերին:

Շսմա՜հ:

Ա՜խ, ինչո՞ւ մայրդ քեզ համար,

Չերգեց գույների լեզվով,

Կամ ինչո՞ւ ընկերդ մոտիկ,

Քեզ լքեց կռվի ժամանակ:

Դու դարձար բարկացած ու նեղված,

Հայհոյեցիր շուրջդ ու քեզ,

Ձգվեցիր երկար ու բարակ,

Որ սեփական անդամդ ծծես:

Շղարշի՛ր հոգիդ հոգնած,

Շշուկով շշմեցրու ինքդ քեզ,

Շիկացրու վերքերդ բաց,

Շփոթվի՛ր, շպրտի՛ր,

Շսմա՜հ:

Կսպանեմ քո հոգին նեղված,

Կազատեմ ինքդ քեզանից,

Ինչպես կովբոյն է հրաժեշտ տալիս,

Իր սիրած, վիրավոր ձիուն:

Կհանեմ հաջաթս անգին,

Ճտտացնեմ թշիդ, ճակատիդ,

Որ եռա քո ֆիթիլն

Ինքնապայթեցման:

Ու հագած սապոգը կովբոյի,

Կխառնեմ աղիքներդ ու ստամոքսդ,

Արնոտած սապոգով ես ահա,

Կնկարեմ անունդ,

Ձյան վրա.

Ինչ անճաշակությո՜ւն:

Քո տատն էլ հին ու բարի,

Որ ճլվզ-ճլվզ կքայլեր,

Ձեռքով դեպ իրեն կկանչի,

Դու սիրուն թոռնուհի գանգրահեր:

Իսկ ես էլ շարունակ կաղտոտեմ,

Տատուդ հետ միացման ճամփան,

Նավթ ու փոշի կխառնեմ,

Արյունդ սարքեմ քիմիական:

Ու կերգենք էս երկրում օրգանիկ,

Թե ինչու են կանայք տգեղ,

Ու բազմենք իրարու, հռճվենք,

Տգեղի ու գեղեցիկի ֆոնին:

Կսպանեմ քեզ դանդաղ՝

Խռխռոցիդ մեջ երգեր փնտրելով,

Ու քո տանն հակասեռական,

Կլցնեմ մեր սիրո բույրով:

Քո դիսցիպլինար ճիպոտը,

Թաթախած աղաջրի մեջ,

Թեժ կարմիր բծեր կգծի

Քո նրբին, թափանցիկ մաշկին.

Ինչ անճաշակությո՜ւն:

Չէ՛, կգրկեմ քեզ պինդ,

Ու կերգեմ գույներ, ծիածան,

Ականջիդ կգոռամ լռություն,

Որ փոխես միտքդ

Ինքնապայթեցման:

Advertisements

Չոռնին (օն ժե Բեեղզեբուղ, Վոլանդ, Շեդդիմ etc… )

բոլոր գույների միավորումը Սևն է:

Անհայտ տաճկաքուրդ ֆիլօս 

Սևը

Չոռնին ԱՐԻԱԿԱՆ ՍԵՔՍԻ համահեղինակն է և գլխավոր գախափարախոսը (համարյա <<Մեկ ազգ>>ի համանախագահ Գոռ Թամազյանի պես (չխամեմատել))

Չոռնին հարատև է, և տևում է մեկ-երկու վարկյան 1993-1845  թվականների արանքում:

Չոռնին Ճանճերի իշխանն է ` Բեեղը` Բելը, բայց հայկուբելի պատմության նման նրան ոչ-ոք իրավունք չուն մի-նետով սպանել , քանզի.

Չոռնիյ,վտառոյ ասնավածել մինետա վ էտօմ բոգմ զաբիտմ գօռձե

Չոռնին անառողջ քննադատությամբ է վերաբերվում նեոգառլախիզմի գաղափարախոսությանը, քանի որ պահպանողական է:

Չոռնիի իդեալների շարքին են դասվում Մարկիզ դը Սադը, Զախեր Մազոխը, Զիգմունդը ու երգիՃ Խաթուբան, Բոբոլը, Ժպը, Ծծը, Մացակը և այլք:

Չոռնին իդեալներ չունի:

Չոռնիի սիրած զբաղմունքը ուրիշներին անվանադրելն ու թաքուն հրճվելն է

Չոռնին ամուսնացել է բավական վաղ տարիքում, ավելի հասուն տարիքում նշանվել, խորը ծերության ժամանակ` սիրահարվել:

Չոռնիին միայն մեկ կին է մերժել, քանի որ չէր սիրում Չոռնիին (մերժման համար ինչպիսի անհեթեթ պատճառ)

Չոռնին ջահել աղջիկներին ուրախացնող է, այրի կանանց` փարատող, էնդու համար քիզ տեսնողն ասում է, վայ , վայ …

Չոռնու մեջ են ամփոփված բոլոր արվեստները, որոնք չունեն որևէ կիրառական նշանակություն:

Չոռնին ադրբեջանական հիմնի միակ հայ կատարողն է

Չոռնին արևածագի դիմավորման արարողության գլխավոր պատասխանատուն է, և կարելի է ասել, որ նա մեր օզոնային շերտն է, քանզի միայն նա իր խավարով կարող է այրող արևի դեմն առնել:

Չոռնին է մտածել ու գրել ոչ թե <<Աստվածային կատակերգությունը>>, այլ հեղինակին` Դանթեին, ոչ թե Հախվերդյանի երգերը, այլ հենց Հախվերդյանին, ոչ թե <<Մորմոնի գիրքը>>, այլ` Հովսեփ Սմիթին, Ոչ թե <<Ասուածաշունչը>> այլ` աստծուն:

Չոռնին անտանելի է, երբ սոված է:

Չոռնին է ձևակերպել Չուվակի օրենքը

Չոռնին ատում է գրող հրապարապոսներին, իր անձի քննադատությունը ու իր քունը խաթարողներին:

Չոռնին <<աղջիկ-փայտ>> եզրի  արարիչն է:

Չոռնին դեմ է Օնանի աղանդին

Չոռնին կողմ է մասնակի բռնաԲարությանը

Չոռնին խռռացնում է, երբ նույնիսկ արթուն է: Նա խռռացնում է բոլորին և ամենուր:

Չոռնին բոլորին վերաբերվում է <<նույն ձև>>` Տձև:

Չոռնիից են բխում բոլոր նորությունները, և բոլոր հղումները տանում են դեպի Չոռնի

Չոռննի պատկերը Մալևիչի համար ներշնչանքի աղբյուր է

Չոռնիի մասին այսպես կարելի է անվերջ խոսել ու խոսել ու ոչինչ չասել

Հ.Գ.Այսքանը, հլը

Խմենք բռնաԲԱՐՈՒԹՅԱՆ կենացը!!!

На 58-ом году жизни Гиви, наконец, понял, что “За изнасилование”- это статья, а не тост!

xmac dzmer papԵրևի “ողջ-առողջից” հետո բոլորիս սիրած կենացը Սիրո կենացն ա:

Ինչ էլ ասենք, ինչ էլ անենք, դրանից պրծում չկա: Դրանից իսկի Աստված պրծում չունի:

Բարձրացնում ենք բաժակներն ու խմում անցած, ներկա և գալիք սերերի կենացը: Ու խմում ենք հատկապես կանգառներում` անցածի ու ներկայի , ներկայի ու ապագայի:

Այո’, բռնաԲԱՐՈՒԹՅՈՒՆն էլ բռնի Բարություն անելու արվեստն ա: Չեք հավատում, հյուսիսկորեացիներին հարցրեք:

Էս նոր տարին էլ, անցած նոր տարիների նման, էլի Սիրո տարի ա լինելու: Էս տարի էլ ինքներս մեզ խոսք ենք տալու անել լիքը բան, ու չանել լիքը բան, չէ որ

Նոր տարվա օրը, բոլոր տղամարդկանց ծնունդն ա !!!

Նորից,  էէէ, կրկին շնորհավոր Ամանոր և Սուրբ ծնունդ, և

խմենք բռնաբարության կենացը!!!