Ավանդույթի ավանդություն


Բոլորս հիվանդ էինք.

Առաջինս ջրառատ էր,

Երկրորդս հոնքերն էր փաթթել,

Գյուղից մի երկար վարդ քոքահան արել,

Ու ցեխոտ արմատներն էր քսում մռթին։

Երրորդս էլ խնդում էր։
Առաջինս ես չէիր,

Երկրորդս հակասեռական էր,

Երրորդս խնդում է։
Առաջինս անցումն ես,

Երկրորդս՝ դադարը՝

Սոսնձախեղդ թունամոլի,

Երրորդս կխնդա։
Ո՞վ կերգի ռոբոտների,

Թվայնացված հին նկարների,

Աղբահեռացման խողովակների,

Համընդհանուր հակահեղափոխության

Մասին։
Մեզնից ո՞վ էր հիվանդ։

Չհասկացա։

Գոնե ես հասկանային։

Factory refurbished furniture with the eyes of an huge fly

orange rat

I saw

Purple and green,

on top of each other,

colors from nineties’ sportswear,

lined up,

from left to right.

 

It’s a game,

fully structured,

but

without a story-line.

 

Arrows from left to right,

moving backwards,

pushing forward.

 

They light up,

like pixels,

like fly’s eyes,

perfectly.

 

I just saw it,

wanted to share.

Dig it?

A poem of an amateur dragon pilot

I thought about nothing,
I thought about nothing,
I thought about nothing,
then I thought about
forklifts,
and some Latinos,
fixing the forklift: all in oil and dirt.

Then
I thought about nothing,
I thought about nothing,
I thought about nothing,
then I thought
that thinking about nothing doesn’t make that much sense,
and it’s time to say thanks ,
especially the Latinos,
who are still changing the oil of that forklift
in my mind.

 

Պոեմ կիսագրագետի

image

Մեռել, մեռել։
  Մոմ՝ անտեր, վարդ-վարդեր,
Ինչու՞ հիասքանչ։
  Հարավում նստած՝
Հյուսիսից չվողներին՝ բարև։

Նայե՛ք ինձ, փղե՛ր. գոմից հասել եմ ստեղ.
Բանտաժիս փիլիսոփայությունը անհավատին
այրել կուզի։

Ծիտ, ծիտ-սրտիկ,
Որ փափկեցրել է անտաշ հոգիս՝
Թռչել կուզի։ Կուզի՝ կու լա։

Քավորիս սև սառոշկեն
Դիակին դուրեկան է։
Էս, էդ սառոշկեն հագիս, վառել կուզիմ
«Ճիշտը մեկն ա»-ին «բայց»-ով կիսահամաձայնվողին։
    Մեռել, մեռել.
Չմեռած մեռել։

Համապարփակ միտք կազմելը տուֆտություն ա. ծաղիկ-մեռել։

Կերել եմ լոգիկան՝ հանուն ավտարիտետի՝ բարեգութ և գթասիրտ։

«Սիրի՛ր» , _ասին,
Ասի՝ Օքեյ։ (Վա՜յ, տենց չասի)

Սիրի՛ր մեռել։
Էսքամը։

Առաջին երգը

հույա

Բնության քաոտիկ հավասարակշռությունը քանդեց

Առաջին երգը․

—Հույա՜, Հույա՜

Բգագա, հույա՜։

 

Երգն այդ ծանր էր

Բնության համար։

Մարդն առավելություն ստացավ։

 

Հիմա այլ պոետներ նույնպես

Արտաբերեցին իրենց միտքը,
Բառերի վերածեցին

Առաջին երգի հույզը․

—Հույա՜, Հույա՜։

 

Ազատման ճիչն էր,

որ մեզ Բնության գլխին դասեց,

Մենք սանձեցինք այն,

Բայց <<Հույա՜, Հույա՜ները>>

Մեր մտքից դուրս չեկան։

 

Չգիտեմ՝ Անոմալիայի խնդիր է,

Թե չեղած Գոյության խնդրի բարձրացում,

Բայց գրել է պետք,

հանուն բացթողման․

 

—Հույա՜, Հույա՜

Բգագա, հույա՜։

 

Թե չլինեիր

Unfiltered skin N1

Դառը, սառն ու տաք,

Ադրենալինի հոսքին միախառնված

Հոգին կիջներ՝

Դբա չոքերս։

 

—Արևաճաճանչափայլողականություն,

—Խի՞ էդ բառն էկավ միտս,

Երբ մազերդ մորուքիս խառնվեց։

 

Թե չլինեիր,

Տանս զուգարանի թուղթն անվերջ կվերջանար,

Չէի գնի սունկ, կտավատի ձեթ, զախտար․

Չէ՛, զախտար կգնեի։

 

Դևերիս հետ կռիվ տալը հոգնեցրել էր

Ե՛ւ ինձ, և՛ դևերին,

Թուրս հալվել-ծռվել էր,

Դևերն էլ լխկվել էին, ու թթվածնային սով էր․

Եկար՝ պարքարն ուրիշ ընթացք ստացավ։

 

Ականջդ, որ լսել գիտի,

Բռբռտիկների ու գալիմիլիկների մասին պատմություններիցս չհոգնեց,

Մարմինդ կրճատեց խուժանական կինոներ նայելուս հաճախականությունը՝ հինգով։

 

Թե չլինեիր,

չէիր լինի։

Ռասիստական երգ

doubless

Ես մորուքիս հետ էի զբաղվում,

դու վազվզում էիր շուրջբոլորս՝

արոտավա՜յր, արոտավա՜յր,

գոչելով:

 

Մտածեցի՝ ականջիդ բլթակների բացակայությունը

բնության ու աերոդինամիկայի գործն է,

որ ավելի արագ վազես.

աչքերդ էլ նեղվել են, որ հակընդդեմ քամին չխանգարի:

 

Դու քոչեցիր էս երկից, ուր ես մորուքիս հետ եմ զբաղվում,

նոր արոտավայրեր փնտրեցիր, քանզի մեր խնձորենին չորացել էր:

Հեռավոր Արևելքից մոնղոլ խաներիդ հետ ետ եկար,

որ վերակենդանացրածս խնձորենին տապալես.

_Արոտավա՜յր,արոտավայր:

 

Քեզ սիրեցի:

Ասում ես՝ գնանք Եվրոպա, Լատինական Ամերիկա, աշխարհ տեսնենք.

գեներդ էլի գլուխ բարձրացրին:

 

Ու քանի որ սիրեցի,

իմ սիրուն արիական բլթակներս մաժեցի ու

օգտագործեցի մեր անգլերենի դասախոս միս (այնժամ դեռ) Քրիստինայի

ամենասիրած հայերեն համապարփակ նախադասությունը.

_Ձիս կապեմ՝ գամ:

 

Ես մորուքիս հետ էի զբաղվում,

դու վազվզում էիր շուրջբոլորս.

հրեցիր,

չընկա:

_Արոտավա՜յր,արոտավայր: