Ավանդույթի ավանդություն


Բոլորս հիվանդ էինք.

Առաջինս ջրառատ էր,

Երկրորդս հոնքերն էր փաթթել,

Գյուղից մի երկար վարդ քոքահան արել,

Ու ցեխոտ արմատներն էր քսում մռթին։

Երրորդս էլ խնդում էր։
Առաջինս ես չէիր,

Երկրորդս հակասեռական էր,

Երրորդս խնդում է։
Առաջինս անցումն ես,

Երկրորդս՝ դադարը՝

Սոսնձախեղդ թունամոլի,

Երրորդս կխնդա։
Ո՞վ կերգի ռոբոտների,

Թվայնացված հին նկարների,

Աղբահեռացման խողովակների,

Համընդհանուր հակահեղափոխության

Մասին։
Մեզնից ո՞վ էր հիվանդ։

Չհասկացա։

Գոնե ես հասկանային։

A poem of an amateur dragon pilot

I thought about nothing,
I thought about nothing,
I thought about nothing,
then I thought about
forklifts,
and some Latinos,
fixing the forklift: all in oil and dirt.

Then
I thought about nothing,
I thought about nothing,
I thought about nothing,
then I thought
that thinking about nothing doesn’t make that much sense,
and it’s time to say thanks ,
especially the Latinos,
who are still changing the oil of that forklift
in my mind.

 

Պոեմ կիսագրագետի

image

Մեռել, մեռել։
  Մոմ՝ անտեր, վարդ-վարդեր,
Ինչու՞ հիասքանչ։
  Հարավում նստած՝
Հյուսիսից չվողներին՝ բարև։

Նայե՛ք ինձ, փղե՛ր. գոմից հասել եմ ստեղ.
Բանտաժիս փիլիսոփայությունը անհավատին
այրել կուզի։

Ծիտ, ծիտ-սրտիկ,
Որ փափկեցրել է անտաշ հոգիս՝
Թռչել կուզի։ Կուզի՝ կու լա։

Քավորիս սև սառոշկեն
Դիակին դուրեկան է։
Էս, էդ սառոշկեն հագիս, վառել կուզիմ
«Ճիշտը մեկն ա»-ին «բայց»-ով կիսահամաձայնվողին։
    Մեռել, մեռել.
Չմեռած մեռել։

Համապարփակ միտք կազմելը տուֆտություն ա. ծաղիկ-մեռել։

Կերել եմ լոգիկան՝ հանուն ավտարիտետի՝ բարեգութ և գթասիրտ։

«Սիրի՛ր» , _ասին,
Ասի՝ Օքեյ։ (Վա՜յ, տենց չասի)

Սիրի՛ր մեռել։
Էսքամը։

Առաջին երգը

հույա

Բնության քաոտիկ հավասարակշռությունը քանդեց

Առաջին երգը․

—Հույա՜, Հույա՜

Բգագա, հույա՜։

 

Երգն այդ ծանր էր

Բնության համար։

Մարդն առավելություն ստացավ։

 

Հիմա այլ պոետներ նույնպես

Արտաբերեցին իրենց միտքը,
Բառերի վերածեցին

Առաջին երգի հույզը․

—Հույա՜, Հույա՜։

 

Ազատման ճիչն էր,

որ մեզ Բնության գլխին դասեց,

Մենք սանձեցինք այն,

Բայց <<Հույա՜, Հույա՜ները>>

Մեր մտքից դուրս չեկան։

 

Չգիտեմ՝ Անոմալիայի խնդիր է,

Թե չեղած Գոյության խնդրի բարձրացում,

Բայց գրել է պետք,

հանուն բացթողման․

 

—Հույա՜, Հույա՜

Բգագա, հույա՜։

 

Թե չլինեիր

Unfiltered skin N1

Դառը, սառն ու տաք,

Ադրենալինի հոսքին միախառնված

Հոգին կիջներ՝

Դբա չոքերս։

 

—Արևաճաճանչափայլողականություն,

—Խի՞ էդ բառն էկավ միտս,

Երբ մազերդ մորուքիս խառնվեց։

 

Թե չլինեիր,

Տանս զուգարանի թուղթն անվերջ կվերջանար,

Չէի գնի սունկ, կտավատի ձեթ, զախտար․

Չէ՛, զախտար կգնեի։

 

Դևերիս հետ կռիվ տալը հոգնեցրել էր

Ե՛ւ ինձ, և՛ դևերին,

Թուրս հալվել-ծռվել էր,

Դևերն էլ լխկվել էին, ու թթվածնային սով էր․

Եկար՝ պարքարն ուրիշ ընթացք ստացավ։

 

Ականջդ, որ լսել գիտի,

Բռբռտիկների ու գալիմիլիկների մասին պատմություններիցս չհոգնեց,

Մարմինդ կրճատեց խուժանական կինոներ նայելուս հաճախականությունը՝ հինգով։

 

Թե չլինեիր,

չէիր լինի։

Ճգլպանիկ հիպերթողություն

my childhood creations

Զի չինչին ճգլպանիկ
Հուշա ՝ շունչ , որ կշարժի
Կառուցվածքդ՝ հակաքիմիական,
Ազատման ու բացթողումի ,
Որ հոսեց ՝ի վեր, ի վար։

Տառ-բառ կորցրած՝
Միտքն անշար՝ շարումի պատրաստ,
Խցկվել, պայթել կուզի, չկրնար։
Հիհիմալյան կոռտիկապիլիս։

Ընդունման պատրաստ,
Թե թողության անսպասման,
Ու հանգիստը շարեց տառերն ըստ դասերի,
Բառ կազմեց, ու միտք՝ հասկանալի,
Ամենն էլ անցավ։

 

Մառախլամթագնման միտք,

Սիրուն շարվել կուզի,չկրնար,

Հուշա․ կանցնի՝ հուշը չմնա։