Son
Soon, very soon, you’ll see the light.
It’ll stay between your ears forever.
I’ve only one thing to teach you:
Listen to no one, but your father.
Listen to no one.
Your mom is the best.
The rest you’ll figure out yourself.
Listen to no one.
Տղես
Շուտով, շատ շուտով, դու կտեսնես լույսը։
Այն հավերժ կմնա ականջներիդ արաքում։
Միայն մի բան ունեմ քեզ սովորեցնելու։
Ոչ մեկի չլսես, հորիցդ բացի։
Ոչ մեկի չլսես։
Մայրդ ամենալավն է։
Մնացածը ինքդ կպարզես։
Ոչ մեկի չլսես։
Ակնոցդ
Աչքերդ չվառելու համար է,
Երբ արևածագ է իջնում
Շրթունքիդ։
Կրճիկ-աղջիկ,
Որ պլստալեն դուրս է պրծնում,
Ով ոչ պինդ է, ոչ՝
Փափուկ։
Քեզ՝ Օտարի՛դ,
Ով միշտ գնում է,
Եւ գնում է ամենաթանկը
Պոմիդորներից,
Գերբանական
Բարև։
Չքնած պոետի
Երազ, որ
Մենք խլինք,
Դու՝
Խլիր։
Ճիշտ ա։
Չկապելով էս տողն հաջորդին՝
Ագռավներն անցան որբանոց։
Օ՜, երկնայի՛ն գետաձի,
Դո՞ւ ինչ ես ծխում։
Կուչ է եկել մաշկի մյուս կողմում ու
Քեռու օրորոցայինից գալարվում է.
Ցեղի սպանդի հիշեցումը մանկական չէ։
Աբուլը պլաստիրին էր բերել.
Իջոն չքաշեց, Մորֆը՝ ոնց կար՝ տենց։
Լամպերը թռան-կպան երկնային բորշին,
Վաղոն ֆրթացրեց վրայից,
Գայուշն արդեն Ստյոպի ականջն էր լպստում։
Երեքով մի թայվանուհու վզատակին
Մարգարիտներ շարեցին.
Այ հիմա կարող են գնալ տուն։
Տոշն, Աշոտն ու Աշը վերջին փողը տվին էդ վրացուն,
Ով լավ Թաթա կերգեր։
Լիլը պատմեց, որ իր առաջին-առաջվա սիրեցյալի երեխային տեսնելուց հետո
Էլ լոտո չի խաղում,
Կամ եթե խաղում էլ է՝ պարտությունը մտքում պահած։
Չէ՛, Լիլը էլ լոտո չի խաղում։
Մի կապտակարմիր ագռավ մեր դիմաց
Սատակեց։
Պե՞տք էր,
Բա էսքան խառնել պե՞տք էր,
Էն էլ էս գիշերվա կեսին,
Երբ չկա Աբուլի պլաստիրինը,
Թայվանուհու վզատակի մարգարիտները,
Տոշենց վրացին ու
Լիլի լոտոն։
Մի տասը տարի հետո
Էս ագռավի շիրիմին խոտեր աճեցին,
Արևը վրա տվեց,
Ֆոտոապարատն էլ միայն դեղնականաչ
Բծեր ցույց կտար։
Բա՞։
She hit me in the face with a smell of cigarette,
Stronger than mine: time had alzheimer.
Had no face, grace was not her mania,
Just like Arthur Rimbaud, plus a vagina.
Felt like her teeth were huge and doublewhite,
Tongue had scratches, kloofs filled with roaches,
Words of wisdom under her chin, crawling up,
self claiming self esteem, belittling the rest.
No romance, clouds of non-LSD dreams,
Who knocked the door? Leave it open.
Letters generated by words, BS around, no music,
Muses chewing drumsticks, chew, chew, chew, no more order.
Green fairy left a flower and a sugar, we’re all sober,
Tik-tak, a new world order,
Pass the bill, pay your home owner,
Disperse your fart, turn the TV, scratch the balls , maybe yours? No boner.
Rolling, rolling, rolling a dream ball,
She left, let it, not your business, moving on…
Oh, who’s crawling in mama’s womb? Another bomb? Moving on.
Had a crawler in her hair, a fat one, no one saw,
It spoke with me in Esperanto: didn’t get it.
Why should it make sense though? Don’t get it.
Chew-chew-chew-chew.
Have you heard about the cool things called Data Analytics or Data Science? Sounds sexy right? No? 🙂 Well, it better does, “cause According to World Economic Forum’s “The Future of The Jobs” 2016 report, by 2020 Data Analytics is going to be the most required skills by employers. You see where I’m going?
New job market trends require everyone to be aware of at least the basics of Data Analytics. Here’s an intro video to get an idea what it is.
Today huge amounts of data are everywhere and it can’t be analyzed without specific technologies. Every employer or organization needs people with these skills, so mastering data analytics can be extremely helpful for you, especially if you are a location independent worker or a freelancer.
Data analytics is a science for collecting, storing and analyzing the data, so to speak, “making sense of it”…
View original post 705 more words
It’s deliciously fat,
with a beauty of a cow’s eye,
with the smell of indigo colors,
exploding like a mandarin.
I turned my back,
to wait for the right moment,
to see your cinematic entrance
into the garden
full of flour,
resting on my eyelashes.
I skated an iron iron,
making rounds around you,
illuminating with fireworks
with hands,
full of ingredients for
a cake.
Was it cheesy
enough?
I saw
Purple and green,
on top of each other,
colors from nineties’ sportswear,
lined up,
from left to right.
It’s a game,
fully structured,
but
without a story-line.
Arrows from left to right,
moving backwards,
pushing forward.
They light up,
like pixels,
like fly’s eyes,
perfectly.
I just saw it,
wanted to share.
Dig it?
Plato’s cave was huge,
hundred inch,
twelve K,
No ads,
forced to watch.
Something was stressing and boiling
inside my spin,
inside my muscles,
waiting to come out of my fingers
on the keyboard.
Sssshhhhh
It’s sliding,
and melting,
doing some plasma dance,
forgiving itself,
for being mean and jerk,
ignoring the reflection
of its own eye.
It came out with a
sneeze,
like a…
like a…
like a…
I don’t know,
like a sneeze?
I wanted to write something,
Something about dog-spangled banners,
Coughing cats,
golden-bearded monsters
and cigarette ashes, flying under my chin.
I thought about connection,
a molecular level one.
I brought my hair in front of my eyes
as if it’s my polarized sunglasses, or a prism,
to separate the colors of the light
coming out of the florentine light bulb:
It didn’t work.
the salt on my neck
sounds entertainingly violent.
You see,
the sofa,
we used to make love on,
doesn’t care anymore,
just like
Dog-spangled banners,
Coughing cats,
and
golden-bearded monsters.
Now
I found the
connection.
I thought about nothing,
I thought about nothing,
I thought about nothing,
then I thought about
forklifts,
and some Latinos,
fixing the forklift: all in oil and dirt.
Then
I thought about nothing,
I thought about nothing,
I thought about nothing,
then I thought
that thinking about nothing doesn’t make that much sense,
and it’s time to say thanks ,
especially the Latinos,
who are still changing the oil of that forklift
in my mind.
Ժիրայր Ավետիսյանի բլոգը 