Չհասկացվողի չպատասխան Տիգրանին՝ Մանսուրյան

_ հ իյեւլ ո ւյ կռտդ բբսկ

_ Հը՞

_յյկդի յյսկօօխխ ւյկսւ

_Բա՞ն ես ասում, ապե

_ հի 6& յնս 00)-

_Իմա՞ստը

Էն, որ ես չբադեր եմ նկարում

Կիկիի պես. շարունակ, անկանգառ։

Ես ու Ռաֆոն լակում էինք ու Չարենց արտասանում

Երբ գերազանցիկ Սասունը հետս գռազ եկավ,

Որ քննական շրջանում ինձնից շատ բալեր կհավաքի. պարտվեց։

Ես վաղվադ հիշողությունն եմ՝ աղոտ, կարամելապատ,

Իսկ փոքր էի այսօր առավոտյան։

Ես քո վախն եմ շարում տողերիս արանքում,

Որոնցից դու էլ գլուխ չես հանում.

Բայց հո կպչուն չե՜ն։

Ոտս խերով էր նախկիններից սրտում.

Հիմա բոլորը երեխաներ ունեն, բացի չորսից։

Կուրսեցի Սասունը լուրջ տղու կոստյում էր հագել,

Երբ ես քարշ էի գալիս թատրոնների այգիներում, իմ կիսագաղտնի սերերի հետ,

Ովքեր (ով) սահում էր բարդու սերմերի միջով։

_ Է , հետո՞,_ կհարցնես
_ Հետոն Պետոն կասի

Advertisements

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s