Ալյուստրացիա (16+) 1

IMG_20180127_140641

2008-ի փետրվարի վերջերը։

Միտինգից գալիս եմ տուն, որ տնից միտինգ նայեմ։ Տելեվիզրով Սերժ էին ցույց տալիս։

Սերժի հաղթական շարասյունը շարժվում է մայրուղով։ Մայթին մի քանի <<ՕԵԿականներ>> դեռ <<չեն ընդունում>> Սերժի հաղթանակը։ Շարասյունը կանգ է առնում <<բողոքողների>> մոտ՝ համոզելու Սերժի անփոխարելիությունը (ու դա Սերժի մոտ ստացվում է)։

Ուշադիր նայում եմ Օրինացի կարմիր մայկա հագած <<բողոքողներին>>։ Բոլորը դեմքները կիսածածկած լռված են։ Մեկ էլ․ արա՜, Քաչալն ու Գիժը՜։ Միանգամից զանգում եմ Գժին։

—Ա՛յ բոզ ՃՃ

Գիժս հիստերիկ հռհռում է։

—Ի՞նչ ես խնդում , ա՛յ բոզ,—շարունակում եմ

— Ա՜խ, վաԴ եմ,—շարունակում է հռհռալ Գիժը,— Ի՞նչ ա էղել

— Յանի չգիտե՞ս։ Ի՞նջ մի Օրինացի մայկեքով հելել եք՝ ընդդիմություն եք խաղում։ Էդ Արտուրիկը ՄԻԱԿ-ի հետ ի՞նջ կապ ունի։

— Հրե՜շտակ, Արտուրիկը տուտ պրիչո՞մ։ Ազ , բայց դու ինձ որտեղի՞ց տեսար։ Ես էդ մայկեքից չեմ էլ հագել։

—Հա, տեսա՝ Քաչալի ոռն էիր մտել, որ կամեռայի մեջ չերևայիր, բայց կոստդ պալիտ արեց։

—Հըըըըըըըըըըըըըըը,— հռհռում է,— բայց դու հլը բոցը լսի։

—Ասա, այ բոզ ՃՃ

— Արա, կանգնել ենք, որ պիտի Սերժը իջնի, որ յանի մեզ՝ <<բողոքող ՕԵԿականներիս>> համոզի՝ սիկտիրը քաշի՝ էթա, մեկ էլ հենց իջավ, կողի շենքերից լիքը չուժոյ մարդ իջավ։ Մի հատ բձա Սերժին հո չհաքցրեց, ափսոս, կամ, բնականաբար, էդ կադրերը չեն դրել։

— ՃՃՃ։ Հա բա

—ՃՃՃ

—Էդ Սերժի էշ մտացածն էր։ Ես էլ գիտեմ՝ գոյնյա մի քիչ խելք ունի։

—Չէ ազ, Մարտիրոսյան Լյովիկը մաշնի մեջից զանգեց, հանձնարարություն տվեց․ դե օգնականն ա, չէ՞։ Սերժն էլ կողը լռված։

—Արա բայց շատ եզ խոդ էր։ Քաչալին էլ հեսա զանգեմ, ասեմ՝ ընգերությունը՝ ընգերություն, բայց մեկ ա ինքն էլ ա բոզ։

— ՃՃՃՃՃՃՃ։ Հա լավ, Լևոնդ ի՞նչ ա։

— Կոխե՛մ Լևոնը

—  ՃՃՃՃՃ ։ Լավ , կանցնի կեթա։

— Է հա ՃՃՃ։

—ՃՃՃ

— ԳիԴես․ երեք կարևորագույն իրավունքներն են․ Խոսքի ազատության, լռելու և տռելու իրավունքը․ որոնցից մեծագույնը՝ տռելու իրավունքն է։

 

Դիսքլեմր․ Տեղերը, ժամանակը և գործող անձինք հավանաբար մտացածին են։ Բոլոր համընկնումները՝ գրեթե պատահական։

 

Advertisements