Առաջին երգը

հույա

Բնության քաոտիկ հավասարակշռությունը քանդեց

Առաջին երգը․

—Հույա՜, Հույա՜

Բգագա, հույա՜։

 

Երգն այդ ծանր էր

Բնության համար։

Մարդն առավելություն ստացավ։

 

Հիմա այլ պոետներ նույնպես

Արտաբերեցին իրենց միտքը,
Բառերի վերածեցին

Առաջին երգի հույզը․

—Հույա՜, Հույա՜։

 

Ազատման ճիչն էր,

որ մեզ Բնության գլխին դասեց,

Մենք սանձեցինք այն,

Բայց <<Հույա՜, Հույա՜ները>>

Մեր մտքից դուրս չեկան։

 

Չգիտեմ՝ Անոմալիայի խնդիր է,

Թե չեղած Գոյության խնդրի բարձրացում,

Բայց գրել է պետք,

հանուն բացթողման․

 

—Հույա՜, Հույա՜

Բգագա, հույա՜։

 

Advertisements

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s