Գդալներ

ex nihilo nihil fit

Դևերիս քշելով էի զբաղված,

երբ մայրս զանգահարեց:

 

Մարիամն էլ ասաց.

_Գնա՛,քնի՛ր, ես քո տեղը կգրեմ,_

ասաց ու չարեց (մեկ-մեկ անում է):

 

Քունս մարմնիցս անջատեցի

ու ուղարկեցի լուսնի մոտ,

որ փաթաթվի նրան

ու քնի:

Քունս էլ

լուսնի հետ միասին

անցան ծառի հետև,

որ ինձ հով անեն:

 

Ամորձատված ցլի պես

այս ու այն կողմ եմ անում. ինչքա՜ն փխրունացա:

 

Այսօրվա անելիքս չարեցի,

որ վաղվանն էլ չանեմ:

 

Դևերս ոտքիս ծայրից ղռռալեն սլացան դեպի

գլուխս,

հետո սառեցրին

մատներս

ու պտալեն դուրս պրծան

ականջներիցս:

 

Ինչ-որ պտուտակապարուրաձև-մագնիսական դատարկություն

քթիցս բռնեց ու քաշեց դեպի իրեն:

Ես էլ ձախ ետևի գրպանիցս հանեցի գդալս

ու սկսեցի խառնել

պտույտին հակառակ:

Դևերս չքվեցին,

Օլե՜, Ալա՜,Օլե՜,

վերջակետ:

Advertisements

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s