Թմբլիկ ու մտամոլոր Վովկան առաջին պատահած արջին հարցրեց ճանապարհը դեպի տուն.
_ Երբե՛ք ուղիղ, _ ասաց արջուկը:
Երբ Վովկան հասավ տեղ, քույրը մեռած էր, տունը հավասարված գետնին:
Վովկան քնեց ու շարունակեց. <<երբե՛ք ուղիղ>>,_ զրնգաց Վովկայի երկարավուն ականջներում:
Բա ե՞րբ՝ ուղիղ…
հարցին պատասխանում է Մատթէոսը
7: 13«Մտէ՛ք նեղ դռնով. ինչքա՜ն լայն է դուռը եւ ընդարձակ՝ ճանապարհը, որ դէպի կորուստ է տանում, եւ բազմաթիւ են նրանք, որ մտնում են դրանով։ 14Ինչքա՜ն անձուկ է դուռը եւ նեղ՝ ճանապարհը, որ տանում է դէպի կեանք, եւ սակաւաթիւ են նրանք, որ գտնում են այն»։
ՃՃՃՃՃ
Ժիրայր Ավետիսյանի բլոգը 
Թողնել մեկնաբանություն